Co wskazują białe plamy na nogach?

Jeśli białe plamy pojawiające się na ramionach i nogach nie powodują dyskomfortu i są tylko kosmetyczną wadą, możemy mówić o rozwoju bielactwa. Medycyna nie uważa tej choroby za niebezpieczną dla zdrowia, a jej etiologia nie jest dobrze poznana. Istnieją jednak pewne powody, dla których niektóre obszary skóry pojawiają się bez pigmentacji.

Przyczyny bielactwa

Głównymi przyczynami pojawienia się białych plam na nogach i ramionach są następujące czynniki:

  1. Stan wątroby, ponieważ ten organ jest odpowiedzialny za syntezę melaniny. Naruszenie produkcji żółci i skręcenie dróg żółciowych powoduje również zmiany w jakości skóry;

Do badania wątroby przeprowadza się badanie ultrasonograficzne, wykrywanie, wskaźniki analiz biochemicznych i markery zapalenia wątroby typu B i C.

  1. Choroba może pojawić się w przypadku nieprawidłowego działania tarczycy. W celu ustalenia, czy odpowiednio wypełnia swoje „obowiązki”, pobiera się badanie krwi z żyły na hormony tarczycy i przeprowadza się badanie ultrasonograficzne;
  2. Intoksykacja może spowodować naruszenie pigmentacji;
  3. Zmiana stanu odporności;
  4. Inwazje robaków. Obecność pasożytów w organizmie blokuje wchłanianie miedzi, a jakość skóry bezpośrednio od niej zależy;
  5. Nadmierne promieniowanie ultrafioletowe;
  6. Białe plamy na nogach często występują podczas ciąży - oznacza to, że zmiany hormonalne wpływają na ich powstawanie.

Ponieważ liczba młodych ludzi skarżących się na występowanie na ciele obszarów bez pigmentu wzrosła ostatnio, naukowcy sugerują, że sytuacje stresowe mają również wpływ na ich występowanie.

Istnieje teoretyczne założenie o bodźcu do pojawienia się bielactwa z alergiami, ale teoria nie została potwierdzona. Odkąd po leczeniu alergii i usunięciu alergenów, kolor skóry nie wygasa.

Początkowo plamy są małe, różowe, a potem nabierają mleczno-białego koloru, zwiększają swój rozmiar. Ich granice są ostro zarysowane, ich wygląd nie powoduje dyskomfortu ani bólu.

Miejsca mogą być okrągłe lub owalne, rosnące, łączące się, tworzą rozległe ogniska. Najczęściej zlokalizowane na otwartych przestrzeniach - to kolejne potwierdzenie wpływu promieniowania ultrafioletowego.

Częściej pojawiają się symetryczne ogniska, ale czasami występują pojedyncze strefy bez pigmentów. Znajdują się powyżej pni nerwowych.

Pigmentacja na dotkniętych obszarach i utrata włosów, zakłócenie produkcji potu i nawilżenie skóry, skóra staje się cieńsza.

Przestaje reagować na bodźce zewnętrzne, nie wydaje się „gęsią skórką”, gdy jest wystawiony na zimno lub obrzęk i przekrwienie z powodu ciepła.

Leczenie bielactwa

Ponieważ nadal nie wiadomo dokładnie, dlaczego na nogach i ciele występują białe plamy, lekarze są określani według schematu terapeutycznego w zależności od stanu pacjenta:

  • przeprowadzane są kompleksowe badania;
  • identyfikuje główne problemy w organizmie.

Inwazje robaków są leczone, starają się ustabilizować funkcjonowanie wątroby, pęcherzyka żółciowego i układu hormonalnego, przepisują środki uspokajające w celu stabilizacji układu nerwowego.

Tradycyjna medycyna oferuje swoje metody leczenia chorób. Jedna z mieszanek oferuje gotowanie zgodnie z następującą recepturą.

  • na 30 g pożywienia - pietruszka, aloes, babka, krwawnik, pączki sosny, kwiaty i korzeń piwonii, borówka brusznica, kapusta zająca, Czarnobyl,, korzeń Ayre, dziurawiec, pokrzywa, suszony chleb, oregano i melisa;
  • 15 g każda - goździk, piołun, kwiaty lubczyku, rozgniecione orzeszki piniowe - z muszlą, mniszek lekarski, owoce jałowca;
  • skórka cytryny - średniej wielkości.

Wszystkie te zioła są zmieszane, odmierz 300 g, zalej 2 litrami wódki w formie ciepła, nalegaj na ciepłe miejsce w ciemności. Zaleca się mieszanie przynajmniej od czasu do czasu.

Ponadto opinie tradycyjnych uzdrowicieli różnią się. Jedna połowa sugeruje, aby wziąć mieszankę łyżeczki rozcieńczonej w 50 ml wody, a drugą połowę sporządzić balsamy bezpośrednio na dotknięte chorobą z leku rozcieńczonego o połowę wodą.

Tradycyjna medycyna proponuje inną metodę leczenia. Ponieważ plamy mogą pojawić się w dowolnym momencie, powinieneś stale się sprawdzać. Jak tylko zaczną się formować - pojawią się różowe kropki, które powinny być natychmiast przetworzone z ich własnym moczem.

Jeśli bielactwo występuje w czasie ciąży, w żadnym wypadku nie można eksperymentować. Zmiana pigmentacji skóry nie wpływa na stan dziecka i - bardzo prawdopodobne - po urodzeniu, bielactwo zniknie samoistnie.

Rodzaje plam

Plamy na stopach występują w różnych kolorach, nie tylko w kolorze białym. Niektóre z nich są objawami poważnej choroby. Plamy dzieli się na naczyniowe i pigmentowe.

Naczynia pojawiają się po procesach zapalnych, pigment - w większości przypadków - pod wpływem promieniowania ultrafioletowego lub wewnętrznych zmian organicznych:

  • Plamy krwotoczne są zwykle bezpośrednio związane ze stanem naczyń kończyn dolnych, są oznaką początku żylaków; może wystąpić w chorobach zakaźnych;
  • Oddzielone swędzące obszary z zaczerwienioną skórą, która nie ma wyraźnych granic - tak manifestuje się Eritrema;
  • Niebieskie plamy i krwiaki, które powstają bez powodu, wskazują na problem z naczyniami lub brak witaminy C w organizmie;
  • Jeśli plamki są małe, mają około 2 cm średnicy, mają wyraźne granice, odrywają się okresowo, skóra pod nimi zgęstnieje, a następnie najprawdopodobniej jest to różyczka;
  • Jeśli znajdziesz obszar skóry o wyraźnych granicach, którego kolor jest nieco bledszy niż reszta powierzchni skóry, powinieneś skonsultować się z lekarzem. Może to być objawem kiły;
  • Każda plamka pigmentu musi być rozpatrywana indywidualnie. Wśród zwykłych pieprzyków może kryć się niebezpieczny czerniak - jeden z najbardziej agresywnych rodzajów raka skóry. Jeśli zabarwiony obszar ma nierówne kontury lub wielokolorowy kolor, zdecydowanie należy skonsultować się z lekarzem.

Każda zmiana stanu skóry wskazuje na problemy organiczne. Gdy nie ma widocznych przyczyn powstawania plam na nogach i pojawiają się, konieczne jest skontaktowanie się z dermatologiem.

Dlaczego na nogach pojawiają się białe plamy?

Każdy ma swój własny kolor skóry, który wynika z rasy. Zmiany koloru powłok niosą nie tylko objawy fizjologiczne, ale mogą również powodować dyskomfort psychiczny.

Istota problemu

Na kolor skóry wpływa:

  1. stan układu krążenia - zwężenie lub rozszerzenie naczyń krwionośnych, które powodują bladość lub zaczerwienienie;
  2. ilość melaniny i karotenu.

Wraz ze wzrostem barwy plamy enzymatyczne na skórze stają się brązowe, a przy braku - białe.

Niektóre zaburzenia genetyczne prowadzą do tego, że osoba nie wytwarza melaniny. Ludzie o bardzo jasnej skórze lub albinosach są narażeni na promienie słoneczne i muszą stosować specjalny sprzęt ochronny latem.

Przyczyny białych plam

Białe plamy na skórze nóg występują pod wpływem kilku czynników:

  1. Zaburzenia wątroby. To ciało wytwarza melaninę w ilości niezbędnej dla organizmu. Gdy wystąpi jakakolwiek choroba, zmienia się kolor skóry.
  2. Niewystarczające wydzielanie trzustki, blokada dróg żółciowych.
  3. Problemy w tarczycy - ilość wytwarzanych hormonów wpływa na skórę.
  4. Pasożytnicze inwazje.
  5. Zatrucie.
  6. Okres noszenia dziecka.
  7. Częsta ekspozycja na słońce.
  8. Stany niedoboru odporności.
  9. Stresujące sytuacje.

Plamy dla dzieci

Pojawienie się białych plam na nogach w dzieciństwie nie oznacza rozwoju bielactwa. Hipomelanoza może wystąpić zarówno po urodzeniu, jak i za kilka miesięcy lub lat. Choroba może być objawem uszkodzenia OUN lub obwodowego układu nerwowego i wymaga pełnego badania w celu rozwiązania problemu.

W miarę dorastania podczas tworzenia odporności matki zaznaczają powstawanie białych plam na nogach. Po pewnym czasie, w większości przypadków, małe punkty przechodzą niezależnie, ale jak dotąd tak się nie stało, wymagają obserwacji przez specjalistę bez określonej terapii.

Plamy na skórze mogą być również spowodowane przez alergie, porosty lub grzyby. Formacje te łuszczą się, swędzą, mają stan zapalny lub są zaschnięte. Gdy pojawią się powyższe objawy, nie powinieneś samoleczyć, ale pokaż dziecku lekarza.

Plamy u kobiet w ciąży

Tworzenie białych plam na nogach podczas ciąży przyczynia się do zmiany poziomu hormonów. Nie powodują dyskomfortu fizjologicznego i często po porodzie przechodzą samodzielnie w ciągu roku. Jeśli zmiany na skórze kończyn dolnych nie znikną, kobieta czuje się bardzo zmęczona nogami lub skurczami, to może być oznaką żylaków.

Do jakiego lekarza leczyć plamami na nogach?

Gdy zmiany zachodzą na skórze, należy zwrócić uwagę na związane z tym objawy. Jeśli problem pojawił się wraz z wysypkami, wówczas ten stan jest leczony przez dermatologa. Ponadto, zbierając wywiad, zaleca konsultację z alergologiem, wenerologiem, endokrynologiem, lekarzem ogólnym lub chirurgiem naczyniowym.

Diagnostyka

Białe plamy na łydkach i stopach wymagają dokładnego zbadania.

Przed postawieniem diagnozy i określeniem schematu leczenia lekarz zbiera historię choroby i przeprowadza oględziny oraz badanie dotykowe obszaru wyrzynania.

Podstawowe metody badawcze:

  • krew do ogólnej analizy i biochemii;
  • immunogram;
  • testowanie hormonów;
  • USG wątroby, nerek, trzustki i tarczycy;
  • odchody na jajach robaków;
  • dermoskopia;
  • zdrapywanie plam skórkami;
  • bakposev krew.

Leczenie

Terapia chorobowa powinna być kompleksowa i obejmować nie tylko ekspozycję na leki, ale także fizjoterapię, żywienie dietetyczne.

Konserwatywny

Jeśli na nogach pojawią się wysypki w postaci białych plam, wówczas oddziałują one lokalnie na dotknięte obszary. Całkowite pozbycie się wady nie działa, ale wiele zabiegów kosmetycznych pomaga wizualnie zmniejszyć rozmiar formacji.

Jedną z metod leczenia jest ekspozycja na promienie UV. Aby stymulować procesy pigmentacji, przed zabiegiem pokazano wcieranie w problematyczne obszary balsamu z melageniną. Wynik jest zauważalny po chwili: plamy na skórze nabierają początkowo czerwonawego odcienia, a następnie ciemnieją i nie różnią się kolorem od otaczających tkanek.

Leki

Schemat terapii i wybór leków powinien być przeprowadzony przez lekarza prowadzącego po ustaleniu przyczyny choroby.

Leczenie ogólnoustrojowe obejmuje następujące leki:

  1. Krótkotrwałe leki hormonalne. Mianowany za pomocą środków w tabletkach i lokalnie w postaci kremów lub maści.
  2. Immunostymulanty wzmacniające mechanizmy obronne organizmu.
  3. Leki, które poprawiają pracę układu pokarmowego.
  4. Oznacza przywrócenie procesów metabolicznych w wątrobie i trzustce.
  5. Witaminy i minerały.
  6. Przy częstym stresie - kojące herbaty, leki przeciwdepresyjne.
  7. Kremy przeciwgrzybicze.
  8. Leki przeciwhistaminowe.
  9. Antybiotyki, leki przeciwpasożytnicze.

Środki ludowe

Metody medycyny alternatywnej są odpowiednie dla osób, które mają zwiększoną wrażliwość na preparaty farmaceutyczne. Leki ludowe nie mogą całkowicie wyleczyć choroby, ale ułatwiają kondycję fizyczną pacjenta i usuwają widoczne defekty kosmetyczne.

Maska i wywary z ziół leczniczych pomogą zamaskować plamy na skórze:

  • Synteza melaniny poprawia natkę pietruszki, koper, len. Po nałożeniu narzędzia konieczne jest, aby światło słoneczne dostało się na dotknięty obszar.
  • Lipu zaparzyć w szklance wrzącej wody, ostudzić, dodać miód i codziennie smarować problematyczne obszary skóry.
  • Wymieszaj sok z cytryny z miodem i nałóż na gazę. Nałożyć na plamy i trzymać przez 15-20 minut, a następnie spłukać wodą.

Narażenie na słońce należy przeprowadzać ze stopniowym zwiększaniem czasu ekspozycji, ponieważ istnieje ryzyko poparzenia.

Leczenie chirurgiczne

Jeśli metody leczenia zachowawczego nie przyniosą rezultatów, a formacje są duże, wówczas przeprowadza się operację przeniesienia zdrowych komórek na uszkodzone obszary.

Bardziej łagodne leczenie obejmuje zastrzyki w celu wytworzenia melaniny w dotkniętym obszarze.

Komplikacje

W zaawansowanych przypadkach, w przypadku braku terminowego leczenia, pojawiają się niepożądane konsekwencje:

  • zmiany w normalnym funkcjonowaniu obwodowego układu nerwowego prowadzą do rozwoju płaskostopia i bolesnych zmian na stopach - odcisków, modzeli;
  • hiperkeratoza, choroby grzybowe;
  • wrzodziejące zmiany piętowe, pęknięcia.

Zapobieganie

Aby zapobiec rozwojowi niepożądanej pigmentacji, należy przestrzegać następujących zasad:

  1. Zgodność z prawidłowym odżywianiem: wprowadzenie do diety warzyw, owoców, ziół.
  2. Wyklucz szkodliwe produkty - ryby wędzone, tłuste, smażone, solone, fast foody.
  3. Porzuć złe nawyki.
  4. Odwiedzając miejsca publiczne, wanny lub sauny należy używać wyłącznie rzeczy osobistych i produktów higienicznych.
  5. Codzienne umiarkowane ćwiczenia lub długi spacer na świeżym powietrzu.
  6. Wzmacnianie odporności: twardnienie, chodzenie boso po trawie lub kamykach.
  7. Terminowe leczenie lekarza przy pierwszych objawach choroby.

Białe plamy na nogach są często oznaką poważnej choroby. Dbałość o zdrowie pomoże przezwyciężyć problem w krótkim czasie, przywracając skórze piękny naturalny kolor.

Plamy na ciele i nogach: rodzaje, przyczyny

Skóra jest największym i najważniejszym organem ludzkiego ciała. Nie tylko chroni organizm przed szkodliwym wpływem środowiska, ale także sygnalizuje jeden z pierwszych problemów wewnętrznych. Wiele chorób i patologii objawia się lokalną zmianą koloru i struktury skóry kończyn dolnych - innymi słowy, tworzeniem ciemnych, jasnych, różowych, czerwonych, niebieskich, żółtych lub brązowych plam z różnymi odmianami odcieni.

Procesowi temu może towarzyszyć stan zapalny, obrzęk, ból, swędzenie i łuszczenie się, lub nie przeszkadza to osobie. Dlatego zrozumienie różnorodności objawów i określenie przyczyny wysypek na nogach może być bardzo trudne.

Wyjaśnimy, dlaczego występują takie wady skóry, sporządzimy listę najbardziej prawdopodobnych diagnoz i krótko przedstawimy główne objawy, a dla wygody, posortuj wysypki według kolorów i podaj zdjęcie tego, jak wyglądają plamy na nogach w różnych patologiach, aby można było określić przyczynę problemu. Przypominamy jednak, że samoleczenie nie wchodzi w grę, zwłaszcza że wiele poważnych chorób wydaje się niegroźnych na pierwszy rzut oka z plamami na skórze. Dlatego na końcu artykułu powiemy, z którym lekarzem najlepiej się skontaktować, w zależności od objawów klinicznych.

Dlaczego plamy pojawiają się na ciele?

Główne powody są następujące:

Urazowe zmiany skórne - oparzenia, skaleczenia, drapanie, noszenie ciasnych ubrań i butów;

Choroby zakaźne etiologii grzybiczej, wirusowej, bakteryjnej, pasożytniczej - grzybice, opryszczka, ropne zapalenie skóry i inne dermatozy;

Wrodzone lub nabyte wady pigmentacji skóry;

Patologie naczyniowe - żylaki, zakrzepowe zapalenie żył, przekrwienie żylne, miażdżyca tętnic i zakrzepica żył głębokich;

Choroby endokrynologiczne - cukrzyca, niedoczynność tarczycy, dysfunkcja kory nadnerczy lub gruczołów płciowych;

Ciężkie patologie narządów wewnętrznych - zapalenie wątroby, marskość wątroby, zapalenie wsierdzia;

Nowotwory złośliwe i łagodne skóry;

Choroby krwi - małopłytkowość, plamica idiopatyczna;

Układowe choroby autoimmunologiczne - twardzina skóry, zapalenie naczyń, toczeń rumieniowaty;

Zatrucie ciała, praca w niebezpiecznych branżach;

Zauważając podejrzaną plamę lub wysypkę na swojej nodze, musisz najpierw pomyśleć o tym, co najprawdopodobniej spowoduje: na przykład ukąszenie owada, jeśli niedawno byłeś w naturze, lub alergię, jeśli kupiłeś nowe spodnie z tkaniny syntetycznej lub umyte rzeczy w innym proszku i tak dalej. Jeśli nie ma oczywistej odpowiedzi, zwróć uwagę na dodatkowe objawy i charakter wysypki: czy występuje świąd, ból, ropienie i łuszczenie, czy wysypka rozprzestrzenia się dalej, czy jest obecna gdzie indziej.

Gdy pojawienie się plam na nogach łączy się z pogorszeniem ogólnego samopoczucia, gorączki, węzłów chłonnych, bólu i dyskomfortu w nogach lub innych częściach ciała, należy skonsultować się z lekarzem!

Rodzaje plam na ciele

Pod pojęciem „spot” będziemy rozumieli cały szereg możliwych objawów dermatologicznych, od małych kropek po duże obszary skóry o zmienionej strukturze i kolorze. Rozważ także wysypkę na nogach, która może mieć kilka rodzajów: grudka (wysoki zaokrąglony obszar), krosta (fiolka z ropną zawartością) i pęcherzyk (worek z wysiękiem). Plamy mogą mieć postać siniaków i pajączków, łuskowatych plam z wyraźnymi konturami, zaczerwienień bez ostrych przejść, całkowicie odbarwionych lub bardzo ciemnych obszarów o nieregularnym kształcie - omówimy je wszystkie, podamy przykłady zdjęć i wymienimy objawy.

Tak więc, zgodnie z etiologią plam na nogach, dzieli się je na następujące kategorie:

Pigment - wynika z niewystarczającej lub nadmiernej produkcji pigmentu melaninowego, który jest odpowiedzialny za kolor skóry. Takie defekty są wrodzone, jak na przykład mole, i są również nabywane, i nie zawsze jest możliwe ustalenie dokładnej przyczyny choroby, jak ma to miejsce w przypadku bielactwa. Przebarwienia skóry często pojawiają się w miejscu urazu pod wpływem promieniowania ultrafioletowego, wahań poziomu hormonów lub po prostu ze starości. Białe, beżowe, brązowe, ciemne i czarne plamy na nogach pochodzenia pigmentowego należą do najbardziej nieszkodliwych, ponieważ jest to wyjątkowo kosmetyczna wada. Jednak w rzadkich przypadkach mole mogą przerodzić się w nowotwór złośliwy;

Zapalny - reprezentuje reakcję organizmu na uszkodzenia traumatyczne, ekspozycję na alergen lub toksynę, aktywność patologiczną czynników zakaźnych. Objawy skórne tej grupy są zwykle malowane w kolorach od różowego do szkarłatnego i ciemnoczerwonego, występują żółte i pomarańczowe wysypki. Takie odcienie są wyjaśniane przez przepływ krwi do chorego miejsca, zniszczenie tkanki na poziomie komórkowym. Miejsca zapalne często charakteryzują się obrzękiem, miejscową gorączką, bólem, pieczeniem, swędzeniem, ropieniem i łuszczeniem, co powoduje poważny dyskomfort dla osoby. Należy pamiętać, że choroba, której towarzyszy podobna wysypka, może być bardzo zaraźliwa;

Naczyniowe - są wynikiem bliskiego sąsiedztwa, czasowego lub trwałego rozszerzenia światła naczyń, a także ich wzrostu, skręcenia i tworzenia węzłów. Stagnację można przypisać tej kategorii - zakrzepicy i miażdżycy naczyń kończyn dolnych, gdy przepływ krwi zwalnia lub zatrzymuje się z powodu wewnętrznej niedrożności. Plamy naczyniowe na nogach są z reguły zabarwione w odcieniach czerwieni i błękitu: fioletowym, fioletowym i bordowym. Węzły żylakowe nie tylko wyglądają brzydko, ale także bolą i swędzą. Sieci naczyniowe i gwiazdy na nogach są bezbolesne, ale bardzo nieprzyjemne i częste wady skóry, zwłaszcza u kobiet w wieku dojrzałym. Ponadto chorobie żylaków towarzyszy zmęczenie i ciężkość nóg, co znacznie obniża jakość życia;

Krwotoczny - są wynikiem uszkodzenia naczyń krwionośnych i wylania krwi do tkanek miękkich, podskórnej tkanki tłuszczowej i górnej warstwy naskórka. Najczęstszym typem wady krwotocznej jest banalny siniak lub krwiak w wyniku urazu. Ale są bardziej złożone patologie spowodowane kruchością naczyń krwionośnych, autoimmunologicznym zapaleniem tkanek łącznych, zaburzeniami krzepnięcia krwi, brakiem płytek krwi - na przykład krwotocznym zapaleniem naczyń lub samoistną plamicą. Bardzo trudno jest zdiagnozować takie choroby, towarzyszy im wiele innych odmiennych objawów i często mają one niewytłumaczalny charakter. Kolor plam w tej kategorii jest ciemny czerwony, niebieski, fioletowy, a na końcowym etapie czasami żółty lub nawet zielony.

Ciemne (czarne) plamy

Większość wad skóry tego koloru wynika z nadmiernej akumulacji melaniny, jednak zdarzają się przypadki, gdy plamka ma charakter naczyniowy, a nawet onkologiczny. Konieczne jest dokładne monitorowanie zachowania takich objawów dermatologicznych - czy nie zwiększają one rozmiaru, nie ciemnieją jeszcze bardziej, nie wychwytują nowych obszarów skóry, nie towarzyszy pogorszenie ogólnego samopoczucia. Rozważ najczęstsze diagnozy.

Przebarwienia pozapalne

PVG - być może najczęstsze wyjaśnienie plam na skórze stóp. Wszelkie obrażenia, szczególnie poważne - oparzenia, rany, wrzody, nie gojący się i swędzący trądzik, ukąszenia owadów - mogą przypominać ciemną plamę po gojeniu się przez jakiś czas. Tłumaczy się to tym, że komórki melanocytów zlokalizowane w takim obszarze skóry intensywniej wytwarzają melaninę, próbując dodatkowo „chronić” ból.

Przebarwienia pozapalne nie powodują żadnych niedogodności, oprócz wad kosmetycznych, które same ustępują po kilku miesiącach, czasem latach. Możesz przyspieszyć ten proces dzięki specjalnym zabiegom w salonie, kremom z efektem rozjaśniającym lub środkom ludowym, takim jak nadtlenek wodoru, pietruszka, cytryna lub badyag. Dużo łatwiej jest zapobiec występowaniu PVG, to znaczy przestrzegać środków ostrożności, a jeśli pojawił się problem, leczyć zmiany skórne jakościowo i starać się ich nie czesać.

Brodawki

Brodawki podeszwowe w dojrzałych stadiach rozwoju nabierają ciemnego lub nawet czarnego koloru. Wyjaśnia to fakt, że osoba nieustannie naciska cały ciężar swojego ciała na obolałą stopę podczas chodzenia, naczynia włosowate wewnątrz wady pękają i są zamykane przez skrzepy krwi. Brodawki podeszwowe, jak każde inne, są wywoływane przez wirus brodawczaka ludzkiego, którego nosicielami jest około 70% ludzi. Dlatego takie zmiany skórne są dość powszechne. Z reguły manifestują się w wieku 20-30 lat, wśród młodych ludzi, którzy są aktywni, noszą piękne, ale obcisłe buty, odwiedzając miejsca publiczne, gdzie można uzyskać HPV - sauny, kluby fitness, baseny.

Łatwo jest odróżnić brodawkę od innych plam na nogach: najpierw lekka zaokrąglona płytka o średnicy 0,5–3 cm, stopniowo twardnieje, staje się zrogowaciała i wznosi się ponad powierzchnię skóry, żółknie, a następnie ciemnieje. Istnieje koncepcja „matczynej” brodawki, która pojawia się jako pierwsza, a wokół niej, z czasem, inne tworzą lub nawet łączą się z nią w jedno duże nieregularne miejsce. Brodawki podeszwowe powodują poważny dyskomfort, ale nie ranią się same, ale otaczające je tkanki, które są poddawane ciągłej presji i urazom. Takie defekty skóry znikają w połowie przypadków, ale lepiej skonsultować się z dermatologiem i usunąć je.

Toksyczna melanoza siateczkowa

Choroba ta rozwija się głównie u osób zatrudnionych w przemyśle rafinacji ropy naftowej i górnictwie węgla kamiennego lub pracujących w innych potencjalnie szkodliwych branżach. Prawie wszyscy pacjenci mają także zwiększoną wrażliwość na światło słoneczne i problemy z narządami przewodu pokarmowego, co utrudnia ewakuację toksyn z organizmu. Choroba zaczyna się od pojawienia się rozległych czerwonych plam na otwartych obszarach ciała: twarzy, ramion, ramion, nóg. Następnie pojawia się siatkowata lub rozlana szarobrązowa pigmentacja, często rozwija się rogowacenie grudkowe - usta mieszków włosowych są zatkane zrogowaciałym naskórkiem, dzięki czemu bolesne plamy są pokryte kropkami ciemnych guzków.

Aby odróżnić toksyczną melanozę siateczkową od innych możliwych diagnoz, może być na kilku podstawach: ciemne plamy występują nie tylko na nogach, nie boli i nie swędzą, ale szybko rozprzestrzeniają się po całym ciele i łuszczą się. Skóra staje się sucha, cienka i pomarszczona w niektórych miejscach, ogólny stan zdrowia jest zaburzony: osłabienie, zawroty głowy, czasami nudności, utrata masy ciała i apetyt. Leczenie objawowe: terapia witaminowa, zabiegi detoksykacyjne, maści nawilżające i zmiękczające. Najważniejszą rzeczą, którą należy zrobić, jest jak najszybsze wyeliminowanie źródła toksycznych uszkodzeń ciała. W tym przypadku rokowanie choroby jest korzystne.

Poikiloderma

Jest to kompleks zmian dystroficznych i zanikowych skóry, który nie ma wyraźnej etiologii i jest wrodzony i nabywany. W chorych ludziach skóra staje się cieńsza, melanina gromadzi się pod nią nierównomiernie, a naczynia włosowate wyglądają na zewnątrz. Zewnętrznie, poikiloderma wygląda jak rozległa hiperpigmentacja małej siatki, czasami w połączeniu z pajączkami. Ciemne szarobrązowe plamki pokrywają dolną część twarzy, szyi, kończyn, pośladków, pachwiny.

Poikiloderma może być również częścią kompleksu objawów niektórych chorób genetycznych, na przykład zespołów Thomsona lub Blooma. Ale wtedy małe ciemne plamy na skórze będą obserwowane niemal od urodzenia i będą im towarzyszyć dodatkowe objawy patologiczne - dystrofia zębów i włosów, niedorozwój szkieletu. Jeśli taka wysypka pojawiła się na ciele i nogach w wieku dorosłym, leczy się je środkami fotoprotekcyjnymi, witaminami i hormonami.

Melbiasis of Dubreus

Przednowotworowa melanoza Dubebury'ego, czyli złośliwy soczewica lub dysplazja melanocytowa, jest ciemnobrązową lub czarną plamą o nieregularnym kształcie, często nierównomiernie zabarwioną, o średnicy od 2 do 6 cm, grubszą i gęstszą niż otaczające tkanki. Takie plamy powstają na nogach, rękach, klatce piersiowej, ale szczególnie często na twarzy. Większość pacjentów to kobiety po menopauzie. Uważa się, że dodatkowym czynnikiem ryzyka jest lekki odcień skóry i zwiększona wrażliwość na światło.

Największą trudnością jest diagnostyka różnicowa melanozy Dubrei z starczego rogówki i czerniaka (rak skóry), zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę fakt, że w 40% przypadków formacja jest nadal złośliwa. Dlatego, jeśli znajdziesz się w ciemnym miejscu na nodze lub w innym miejscu, które wygląda jak plama, nie przeszkadza ci to (nie boli, nie swędzi ani nie łuszczy się) - skontaktuj się z lekarzem tak szybko, jak to możliwe, nie zgadnij, co to jest atak. i nie czekaj, aż plama zacznie rosnąć do niepokojącego rozmiaru. Leczenie melanozy Dubreus jest wyłącznie chirurgiczne.

Nevus Becker

Patologia nazywana jest inaczej melanozą Beckera lub krwawnikiem z włosów pigmentowanych. Rozwija się u mężczyzn pięć razy częściej niż u kobiet. Objawia się zwykle w wieku 25-30 lat. Na tułowiu, ramionach, plecach lub kończynach pojawia się brązowa plama o nieregularnym kształcie, której powierzchnia waha się od 10 do 50 centymetrów kwadratowych. W miarę postępu choroby obszar dotknięty ciemnością ciemnieje, aw 60% przypadków pokrywa się gęstymi włosami.

Uformowany nevus Becker istnieje bez zmian przez resztę ludzkiego życia. Nie da się wyleczyć tej formacji skórnej metodami terapeutycznymi, pomogą tylko zabiegi kosmetologii inwazyjnej - resurfacing laserowy, dermabrazja. Po tym zabiegu skóra będzie przez pewien czas czerwona i bolesna. Melanoza Beckera sama w sobie nie jest szkodliwa dla zdrowia, nie powoduje żadnych niedogodności, z wyjątkiem defektu kosmetycznego i nie przeradza się w raka.

Czarna akantoza

Patologia ta charakteryzuje się występowaniem ciemnobrązowych i czarnych plam w miejscach naturalnych fałd skórnych: pod kolanami, w zgięciach łokciowych, na karku i szyi, w pachach i pachwinie. Przyczyny czarnej akantozy są liczne: dziedziczność, otyłość, patologie hormonalne (niedoczynność tarczycy, policystyczny jajnik, akromegalia, hipogonadyzm, choroba Cushinga, cukrzyca typu 2 i wiele innych). Akantoza objawia się zwykle po raz pierwszy w młodym wieku - do 40 lat.

Zewnętrznie takie ciemne plamy na nogach pod kolanami przypominają brudne smugi - chcę je pocierać i zmywać. Skóra na dotkniętych obszarach jest grubsza i sucha, rzadko swędzi, ale może się oderwać, a czasem także pokryta jest niewielką wysypką brodawczakowatą. Jeśli czarna akantoza wiąże się z nadwagą i ciągłym tarciem, plamy mogą zniknąć same, gdy osoba traci na wadze. Objawowe i hormonalne leczenie akantozy.

Rogowacenie grudkowe

U ludzi choroba ta nazywana jest „pryszczami”. Istotą patogenezy jest to, że komórki nabłonkowe są wypełnione keratyną przed ich dojrzewaniem, stara warstwa rogowa nie jest odrzucana, ale zatyka usta mieszków włosowych, w wyniku czego włosy na ciele nie mogą rosnąć na zewnątrz i składać się w guzek. Małe ciemne plamy następnie pozostają na miejscu tych guzków, zwłaszcza na nogach, ale są pisklęta na ramionach, na plecach, a nawet na twarzy.

Rogowacenie grudkowe zwykle rozwija się w okresie dojrzewania. Uważa się, że ma do tego predyspozycje dziedziczne. Jednak choroba może być wywołana przez wiele różnych czynników, w tym infekcje, urazy, problemy hormonalne i niedobór witamin. Ciemne plamy na nogach i innych częściach ciała spowodowane rogowaceniem grudkowym są wyjątkowo kosmetyczną wadą i nie niosą ze sobą żadnego zagrożenia. Czasami jednak pisklętom towarzyszy swędzenie i łuszczenie się, które leczy się maściami medycznymi.

Keratome

Jest to łagodny nowotwór skóry, który występuje w wyniku nagromadzenia keratyny w warstwie rogowej naskórka. Istnieje kilka rodzajów takich guzów, z których najczęstszym jest starcze lub po prostu starcze starcze. Wygląda jak ciemnobrązowy, brązowy lub czarny wypukły punkt na nodze, ramieniu, głowie, w małżowinie - czyli w otwartych obszarach ciała, regularnie narażonych na promieniowanie słoneczne. Poza promieniowaniem ultrafioletowym i zmianami związanymi z wiekiem, lekarze przypisują zakłócenia hormonalne, predyspozycje dziedziczne, chemiczne uszkodzenia skóry do przyczyn rogowacenia.

Keratoma to nierówny wzrost o okrągłym lub nieregularnym kształcie o miękkiej, łuskowatej strukturze i średnicy 3-5 mm do 6 cm. Guz może być lekko bolesny, z najmniejszym uszkodzeniem górnych warstw odrywanych, co często prowadzi do krwawienia. W przypadku penetracji patogennych mikroorganizmów, takie miejsce na nodze może ulec zapaleniu i ropieć. Niektóre rodzaje rogówki (pęcherzykowe, łojotokowe, angiokeratoma) są nieszkodliwe pod względem ryzyka nowotworu, ale słońce, które pojawia się głównie na twarzy i wygląda jak łuszcząca się jasnoróżowa płytka z wyraźnymi krawędziami, może samoistnie ulec degeneracji do złośliwego guza, o którym czyta.

Czerniak

Ten złośliwy nowotwór był wcześniej nazywany melanoblastoma, pochodzi z komórek syntetyzujących pigment melaninowy, czyli z melanocytów. Czerniak dotyczy głównie skóry, rzadziej - błon śluzowych i siatkówki. Taki guz jest jednym z najniebezpieczniejszych rodzajów raka, ponieważ szybko się rozwija, przerzutuje przez sieć limfatyczną do innych narządów i tkanek, często powraca nawet po szybkim wykryciu i usunięciu.

Czerniak na nodze wygląda jak mała ciemna plama o nieregularnym kształcie z zaokrąglonymi konturami i grubszą strukturą niż otaczająca go skóra. Kolor nowotworu waha się od jasnobrązowego i czerwonawo-brązowego do czarnego, a pigmentacja prawie zawsze jest nierówna. Czerniak często występuje w miejscu mola, poprzedza go uczucie bólu, zmiana odcienia skóry, utrata włosów i krwawienie w obszarze ubytku. Jeśli uważasz, że masz te objawy, skonsultuj się z lekarzem tak szybko, jak to możliwe!

Jasne (białe) plamy

Zdecydowana większość takich defektów w żaden sposób nie zakłóca obszarów hipopigmentacji pacjenta, ale są też jasne plamy spowodowane przez dermatozy o etiologii wirusowej lub grzybiczej. W tym przypadku dotknięta skóra jest często swędząca i łuszcząca się. Niektóre choroby, którym towarzyszą białe plamy na nogach, są zakaźne. Przyjrzyjmy się możliwym diagnozom.

Blizny

Zacznijmy od najczęstszej sytuacji - z pojawieniem się jasnych pasów w miejscu głębokich cięć. Te blizny różnią się zasadniczo od PVG. Gdy najwyższe warstwy skóry zostaną uszkodzone, w tym miejscu pojawia się ciemna plama, która z czasem znika. Jeśli cierpią głębokie warstwy, aż do tkanek miękkich, powstaje blizna, która przechodzi przez kilka etapów rozwoju. Po pierwsze, jest jasnoróżowy lub niebieskawo-bordowy ze względu na aktywny dopływ krwi, a w trzecim lub czwartym miesiącu po urazie naczynia umierają, włókna kolagenowe ustawiają się w określonej kolejności i rozciągają się - powstaje blizna, która jest znacznie bledsza niż otaczająca ją skóra.

Niemożliwe jest pozbycie się białych plam na nogach po cięciach, zwłaszcza jeśli chodzi o blizny keloidów - napięte, bolesne, szorstkie i wystające ponad powierzchnię ciała. Istnieje jednak masa zabiegów kosmetycznych i maści, które umożliwiają złagodzenie defektu, wygładzenie go i zmniejszenie jego zauważalności. Czasami tylko chirurgia plastyczna pomaga rozwiązać problem - radykalne wycięcie blizny w celu stworzenia dokładniejszej, cienkiej blizny w tym miejscu, która praktycznie zniknie z czasem.

Bielactwo

Jedna z najbardziej tajemniczych chorób dermatologicznych - przyczyny bielactwa nie są w pełni poznane, zakłada się zespół dziedzicznych, autoimmunologicznych, toksycznych, hormonalnych i neurotroficznych czynników choroby. Z reguły lekkie plamy na nogach, rękach, tułowiu, a czasem na twarzy po raz pierwszy pojawiają się w młodym wieku. Mają mlecznobiały odcień, nieregularny kształt i dowolną wielkość, mogą rosnąć i łączyć się, przechwytując rozległe obszary ciała, ale mogą też zniknąć same.

Plamy na bielactwie nie przeszkadzają właścicielowi, ponieważ nie jest to reakcja zapalna, ale wynik spontanicznego zaprzestania melanogenezy. Włosy na tych miejscach również wybielają się. Oczywiście choroba jest poważnym problemem kosmetycznym, zwłaszcza, że ​​nie jest możliwe jej radykalne rozwiązanie. Pacjenci są zmuszeni maskować pstrokate obszary ciała za pomocą ubrań, akcesoriów i kosmetyków tonizujących.

Leucoderma

Ściśle mówiąc, wyżej opisana choroba bielactwa jest formą leukodermy, ponieważ termin ten odnosi się do wszystkich możliwych opcji zaburzeń melanogenezy, w tym genetycznych, toksycznych i idiopatycznych. Przebarwienia skóry są charakterystyczne dla wielu patologii, w tym infekcji (porostów, kiły, trądu), chorób autoimmunologicznych (toczeń, twardzina skóry), nieprawidłowości chromosomalnych (zespół Wolfe'a). Skrajnym poziomem białaczki jest albinizm. Zatem hipopigmentacja może być zarówno nabyta, jak i wrodzona.

Białe plamy na nogach z leucodermą z reguły mają charakter zakaźny - są one spowodowane przez aktywność grzybów powodujących porosty. Po drugie pod względem występowania są toksyczne, a na trzecim miejscu są autoimmunologiczne przyczyny przebarwień obszarów na skórze. Poniżej przyjrzymy się bliżej wszystkim formom pozbawiania, dotykającym człowieka, i zaczynamy od tych z lekkimi plamami na nogach i innych częściach ciała.

Prosty (biały) versicolor

W przeciwieństwie do większości innych gatunków półpasiec nie jest zaraźliwy i nie daje chorym bolesnego cierpienia związanego ze swędzeniem. Istnieją dwie wersje pochodzenia tej dermatozy: zgodnie z pierwszą sprawą, Malassia jest sprawcą - grzybem, który żyje na skórze i tłumi dostęp promieniowania ultrafioletowego do melanocytów, a druga wersja odnosi się do liszaja płaskiego do łagodnych form gronkowca lub streptodermy. Zatem choroba może wystąpić u każdej osoby (zwykle dziecka lub nastolatka), ponieważ czynniki sprawcze prostego niedoboru należą do normalnej oportunistycznej patogennej flory skóry.

Choroba charakteryzuje się zaokrąglonymi białawymi plamami o średnicy 2-3 mm do 5 cm na twarzy, szyi, ramionach, ramionach i nogach, rzadziej - na plecach, klatce piersiowej i brzuchu. Plamy mają lekko zamazane granice, ich powierzchnia jest sucha, powstają cienkie przezroczyste łuski i łuszczenie się, swędzenie łagodne lub nieobecne. W miarę postępu choroby defekty mogą łączyć się w jedną i tworzyć rozległe swędzące różowo-białe plamy. W tym przypadku przepisywane są maści z hydrokortyzonem, pimekrolimusem lub kalcypotriolem. Zaleca się również staranną higienę, pielęgnację skóry i witaminy.

Łupież versicolor versicolor

Ten rodzaj porostów ma ściśle określoną naturę grzybową. Najpierw pojawia się mała ciemna plama na nogach, ramionach, plecach, klatce piersiowej, szyi, pachach. Plamy te mają czerwonawo-brązowy odcień i wyraźnie określone granice. Paradoks polega jednak na tym, że dotknięte obszary nie ciemnieją na słońcu, ponieważ kwas azelainowy wydalany przez grzyby w procesie aktywności życiowej zapobiega syntezie melaniny przez komórki. W rezultacie z czasem plamy stają się jaśniejsze niż zdrowe obszary skóry, a ludzkie ciało zaczyna wyglądać barwnie, jakby posypane otrębami, stąd nazwa choroby.

Lichenic versicolor może powodować poważne niedogodności dla pacjenta - wysypka swędzi i złuszcza się, dotknięte obszary mocno się pocą. Jednak tylko najwyższa warstwa rogowa naskórka cierpi na tę chorobę i można ją szybko wyleczyć, jeśli oprócz leczenia miejscowego (maści i szampony zawierające ketokonazol, bifonazol lub sertakonazol) przyjmują doustnie leki przeciwgrzybicze (flukonazol). Pozwala to dodatkowo zabezpieczyć się przed nawrotem szczypiorku, ponieważ lek jest zatrzymywany w tkankach przez kilka miesięcy. W trakcie leczenia bardzo ważne jest zachowanie higieny osobistej, zapobieganie drapaniu swędzących obszarów i wprowadzanie dodatkowej infekcji.

Kiła

Jest to choroba weneryczna wywołana przez treponema pallidum. Biorąc pod uwagę całą patogenezę choroby w tym materiale nie ma sensu, teraz jesteśmy zainteresowani plamami na nogach. I mogą być częścią objawów kiły wtórnej. Charakteryzuje się absolutnie bezbolesnymi biało-różowymi plamkami („syfilityczna róża”) owiniętymi wokół szyi („naszyjnik Wenus”), a czasem także ciała, bioder i nóg pacjenta.

Plamy na skórze z kiłą wtórną nie swędzą ani nie łuszczą się. Towarzyszy im jednak ogólne pogorszenie stanu zdrowia, zapalenie węzłów chłonnych, gorączkowa temperatura ciała. Jeśli pierwotny etap choroby z jakiegoś powodu został niezauważony, to na tym etapie należy pilnie zwrócić się do wenerologa i poddać leczeniu. Prognoza choroby jest korzystna, blada treponema jest nadal bardzo wrażliwa nawet na zwykłe penicyliny.

Beżowe i brązowe plamy

Sprawcą rozwoju wad skóry brązowej gamy jest prawie zawsze melanina, a dokładniej jej nadmiar w różnych warstwach naskórka. Miejsca pigmentowane są wrodzone i nabyte, wśród nich są formacje, które stanowią potencjalne zagrożenie pod względem ryzyka nowotworu. W niektórych przypadkach na ciele pojawiają się brązowe obszary z powodu chorób ogólnoustrojowych i dysfunkcji narządów wewnętrznych, ponieważ wszelkie procesy patologiczne w organizmie niekorzystnie wpływają na stan skóry. Rozważ najbardziej prawdopodobne przyczyny brązowych plam na nogach.

Plamy pigmentowe

Ta kategoria obejmuje następujące wady:

Nevus (pieprzyki)

Reprezentują one nienormalnie gęstą akumulację komórek melanocytów w głębokich warstwach naskórka lub wzrost naczynia podskórnego (naczyniaka). Większość znamion jest wrodzona, ale w pierwszych latach życia mogą być tak małe, że pozostają niezauważone. W rzadkich przypadkach defekt zajmuje duży obszar, tworząc brzydkie znamię, którego kolor jest bardzo zróżnicowany: beżowy, różowy, brązowy, bordowy, fioletowy, czarny. Krety zwykle pojawiają się na twarzy, plecach i kończynach, ale można je znaleźć w najbardziej nieoczekiwanych miejscach, w tym w błonach śluzowych jamy ustnej i genitaliów. Powody pojawienia się znamion są dziedziczne lub hormonalne, czasem winne jest promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie, obrażenia lub infekcje wirusowe.

Nevi na nogach z reguły ma ciemnobrązowy kolor, średnicę od 1 mm do 3 cm, jednolity kolor. Nie różnią się gęstością i strukturą od otaczającej tkanki, ale mogą wznieść się ponad powierzchnię skóry, tworząc miękkie, bezbolesne wzrosty. Kret nie boli, nie swędzi i nie obiera. Jeśli zauważysz, że brązowa plamka na nodze, którą zwykłeś uważać za nieszkodliwego kreta, zaczyna rosnąć, nabierać nierówności, krwawić i boleć, natychmiast skonsultuj się z lekarzem! Co więcej, należy to zrobić, jeśli plama powstała spontanicznie w wieku dorosłym. Pamiętaj o ryzyku odradzania się moli w nowotworze złośliwym - nie wystawiaj ich na otwarte promienie słońca i nie rań!

Piegi

Konopushki lub ryabinki, jak się je również nazywa, to małe plamki pigmentu o dowolnym kształcie, od złotożółtego do jasnobrązowego, pokrywające głównie środkową trzecią część twarzy, obszar dekoltu, dolne ramiona i nogi - krótko mówiąc miejsca najbardziej narażone na ekspozycję na słońce. Piegi różnią się od moli tym, że reprezentują tymczasową, sezonową akumulację melaniny w warstwie powierzchniowej naskórka, a nie trwałą konglomerację melanocytów. Ale powód pojawienia się również konopi jest głównie dziedziczny - szczególnie często występują u rudowłosych ludzi o jasnej karnacji.

Piegi zawsze objawiają się w dzieciństwie i okresowo nękają ich noszącego obfite pstrokate rozproszenie na twarzy i ciele - szczyt ich „aktywności” pojawia się późną wiosną i latem. Wielu młodych ludzi wstydzi się marihuany, uznając je za wadę, i próbuje rozjaśnić skórę kremami i zabiegami kosmetycznymi. Niektóre piegi, wręcz przeciwnie, wydają się być miłym elementem wyglądu, nadającym szczególny urok i indywidualność. W każdym razie ten rodzaj plam pigmentowych jest całkowicie nieszkodliwy i nie wymaga leczenia.

Chloasma

Termin „ostuda” odnosi się do nabytej plamki pigmentu, która występuje na tle braku równowagi hormonalnej, chorób narządów wewnętrznych, przewlekłego zakażenia, toksycznego uszkodzenia ciała lub nieodpowiedniej ekspozycji na słońce. Chloasma to plama o nieregularnym kształcie, brązowa lub brązowa, z wyraźnymi granicami, nie wystająca ponad powierzchnię skóry, nie niepokój. Występują pojedyncze i wielokrotne obrzęki, zwykle są zlokalizowane na bocznych częściach twarzy, ale podobne brązowe plamy mogą pojawić się na nogach, ramionach, klatce piersiowej, szyi lub brzuchu.

Ogromna większość chloasm jest związana z hormonalną zmianą kobiecego ciała podczas ciąży i laktacji. Ponadto wśród czynników prowokujących można wyróżnić menopauzę, doustne środki antykoncepcyjne, aborcję, zapalenie wątroby i marskość wątroby, przewlekłe choroby zapalne sfery rozrodczej, patologię hormonalną. Leczenie chloasm polega na zminimalizowaniu wpływu promieniowania ultrafioletowego na skórę, a także na terapię hormonalną i przyjmowaniu witamin po wykonaniu niezbędnych badań krwi. Często te brązowe plamy na nogach, rękach lub twarzy znikają samoistnie.

Lentigo

Są to małe, płaskie, zaokrąglone, ciemnobrązowe formacje na skórze, zwykle wielokrotne, pokrywające otwarte obszary ciała - twarz, górną część klatki piersiowej, ramiona i kończyny. Istnieje kilka odmian soczewicy (prostej, młodzieńczej, starczej, genetycznej, słonecznej), z których najbardziej niebezpieczna jest ta druga, ponieważ może spontanicznie degenerować się do postaci raka skóry. Jak wynika z typologii, przyczyny rozwoju soczewicy są zróżnicowane - od wrodzonej nadwrażliwości na promieniowanie ultrafioletowe po gwałtowne wzrosty hormonów i związane z wiekiem zaburzenia melanogenezy.

Brązowe plamy na nogach z soczewicą, z reguły bardzo małe, pokrywające skórę luzem. Ale są też pojedyncze formacje o średnicy kilku centymetrów. Nie powodują żadnych niedogodności: nie boli, nie swędzą, nie odklejają się. Radykalne leczenie chirurgiczne soczewicy - defekt można usunąć, jeśli jest jedyny, ale nikt nie może zagwarantować, że plama nie pojawi się ponownie. Osoby z taką cechą powinny unikać długotrwałego wystawienia na słońce i być regularnie badane przez dermatologa-onkologa, aby zauważyć oznakachestvleniy soczewicy w czasie.

Nerwiakowłókniakowatość

Jest to choroba genetyczna, dziedziczona w sposób autosomalny dominujący, lub wynik spontanicznej mutacji. Występuje z częstością 1 przypadku na 3,5 tys. Dzieci. Nerwiakowłókniakowatość charakteryzuje się całym kompleksem objawów: liczne łagodne guzy na skórze i narządach wewnętrznych (nerwiakowłókniaki), szczególnie często wzdłuż nerwów obwodowych, brązowe plamy pigmentowe na nogach, rękach i całym ciele, hemartomy tęczówki ocznej (guzki Lishy) i skoliozy, upośledzenie umysłowe, ślepota, padaczka (nie wszyscy pacjenci).

Plamy na skórze z nerwiakowłókniakowatością mają odcień „kawy z mlekiem”, mają okrągły lub nieregularny kształt, wyraźne granice, nie wznoszą się ponad powierzchnię skóry i nie przeszkadzają pacjentowi. Neurofibromy, przeciwnie, powodują poważne cierpienie - rosną pod skórą na błonach nerwów i prowadzą do ich uszkodzenia, które zamienia się w przewlekły ból, drętwienie, a nawet paraliż. Nerwiakowłókniaki wyglądają jak gęste różowo-czerwone pęcherzyki, które często pokrywają duże obszary ciała i łączą się w solidny dywan.

Zapalenie wątroby i marskość wątroby

Bardziej poprawne byłoby nazwanie tej kategorii ogólnym terminem „plamy wątroby”, ponieważ takie wady skóry są bardzo zróżnicowane i występują w wielu patologiach wątroby i dróg żółciowych - w marskości wątroby, zapaleniu wątroby, zapaleniu pęcherzyka żółciowego, zapaleniu dróg żółciowych, kamicy żółciowej, raku, niewydolności wątroby i inwazjach pasożytniczych. Wątroba jest głównym „filtrem” ciała, a gdy organizm przestaje normalnie pracować, krew zostaje zatkana toksynami, co prowadzi do pojawienia się plam na nogach, ramionach, twarzy w brzuchu i klatce piersiowej.

Plamy wątrobowe mają żółtobrązowy lub beżowo-różowy kolor, są matowe, zazwyczaj okrągłe lub lekko wydłużone, wielkości winogron, wielokrotne, ułożone losowo, nie wznoszą się ponad powierzchnię ciała, nie łuszczą się, ale bardzo silnie swędzą. Oprócz takich plam, prawie zawsze na skórze chorego pojawiają się inne sygnały - różowa wysypka na brzuchu, czerwone dłonie, żółta twardówka i owłosiony język, sieci naczyniowe na twarzy i kończynach. Nie wspominając już o żółtości całej skóry i ogólnym pogorszeniu zdrowia. Leczenie plam wątrobowych jest leczeniem choroby podstawowej.

Wideo: 10 alarmuje, że wątroba jest pełna toksyn:

Różowe i czerwone plamy

Jeśli chodzi o wysypki w kolorze różowym lub czerwonym, można podejrzewać niemal etiologię zapalną - organizm reaguje na patologiczne skutki alergenów, toksyn, czynników zakaźnych i ich odpadów. Ponadto czerwone plamy na stopach mogą być wynikiem oparzenia chemicznego lub termicznego. Wiele chorób wywołujących wysypkę skórną jest zakaźnych i wymaga odpowiednich środków ostrożności. Ale zaczniemy rozważać tę grupę defektów od najczęstszych - to znaczy od ukąszenia różnych owadów.

Ukąszenia owadów

Wydawałoby się, że jeśli ktoś cię ugryzł, przyczyny plam na nogach są oczywiste. Ale nie zawsze osoba może zauważyć sprawcę ugryzienia, zwłaszcza jeśli wszystko dzieje się podczas zajęć na łonie natury lub, przeciwnie, dobrego snu. Ponadto niektóre owady są tak małe i tajemnicze, że ranny człowiek może tylko zgadywać, kto piekł wszystkie nogi i jak pozbyć się nieznośnego swędzenia. Przeanalizujmy krótko symptomy ukąszeń najczęstszych owadów.

Komary

Jeśli nie cierpisz na nadwrażliwość na ślinę komarów, ukąszenie będzie wyglądać jak różowy zaokrąglony pyłek o średnicy 3-5 mm, prawie nie wznoszący się ponad powierzchnię skóry. Możliwe jest lekkie swędzenie, które ustępuje nie później niż 12 godzin po ataku. Na pewno komary mogą być podejrzane przez naturę ukąszeń - zazwyczaj jest ich kilka, znajdują się one obok otwartej części ciała (głowa, ramię lub noga, jeśli masz zwyczaj przyklejać ją spod koca podczas snu).

Ukąszenia komarów powodują znaczące niedogodności dla osób nadwrażliwych - mają pęcherze o średnicy do półtora centymetra, które swędzą, a nawet bolą, czasami podnosi się temperatura ciała. W takim przypadku należy zażyć lek przeciwhistaminowy (Cetrin, Loratadyna) i nałożyć specjalną łagodzącą maść (Fenistil, Bepanten) na dotknięty chorobą obszar.

Muszki

Ukąszenia komara są potencjalnie bardziej niebezpieczne niż komary. Gnus atakuje osobę rano i w dzień, czekając na ofiarę przy zbiornikach, w zaroślach wysokiej trawy, na skraju lasu. Całe stado maleńkich owadów otacza otwartą część ciała, zlewając się z powierzchniowej warstwy skóry i wysysając limfę i krew z powstałych ran. Ofiara w tym momencie nic nie czuje, ponieważ ślina komarów działa jak środek znieczulający. Nowe stada muszek gromadzą się w zapachu krwi, a jeśli nie zostaną zauważone i wyparte, konsekwencje będą gorsze.

Po 30-60 minutach ugryzione miejsce puchnie i zaczyna strasznie swędzić. Na tle jednolitej czerwieni widoczne są wyraźne kropki - ślady ugryzień. Po zauważeniu takich czerwonych plam na nodze lub innej części ciała, konieczne jest dokładne umycie i osuszenie skóry, nałożenie maści leczniczej i opatrzenie uszkodzonego obszaru, aby nie rozczesać i nie zainfekować infekcji.

Pchły

W przypadku pcheł człowiek jest ofiarą „pośrednią”, o wiele wygodniej jest pasożytować zwierzęta domowe, chowając się w gęstych włosach i gryząc przez cieńszy naskórek. Ale często dochodzi do ataku pcheł na osobę, a na nogach pojawiają się małe czerwone plamki z ugryzień, ponieważ najłatwiej jest do nich dotrzeć, skacząc. Pchły nie wytwarzają środków znieczulających i bardzo mocno gryzą skórę, więc trudno nie zauważyć bólu ukąszenia. Jednak złapanie i identyfikacja rześkiego owada jest niezwykle trudne.

Ugryzione przez pchły miejsca bardzo swędzą, chcą przeczesywać krew. Nie da się tego zrobić - lepiej jest zdezynfekować i zapieczętować czerwoną plamkę tynkiem, a co najważniejsze - zrobić sanitarne oczyszczenie pokoju, aby uniknąć podobnych problemów w przyszłości.

Pluskwy

Pluskwy są prawdziwym atakiem, bardzo trudno jest je znaleźć i usunąć z domu na zawsze. Atakują jeden po drugim, w nocy, wybierając miejsca o najcieńszej i najbardziej delikatnej skórze: na nogach pod kolanami, na szyi i klatce piersiowej, na twarzy. W ciągu pierwszych 15-20 minut działa znieczulenie zawarte w ślinie, więc robak ma czas na picie krwi, zanim zostanie zauważona przez ofiarę. Jeden krwiopijca wykonuje serię 7-8 ukąszeń, poruszając się wzdłuż wybranej podskórnej kapilary.

Rano osoba odkrywa na sobie ścieżkę dużych różowoczerwonych spuchniętych plam z pęcherzami pośrodku. Te pęcherze są nieznośne swędzenie, zwłaszcza jeśli występuje skłonność do reakcji alergicznych. Zaleca się stosowanie środka przeciwhistaminowego wewnątrz i leczenie obgryzionego obszaru maścią medyczną. Jednak wszystkie te wysiłki będą daremne, jeśli błędy nie zostaną wycofane.

Osy, pszczoły, szerszenie i trzmiele

Są to dość duże i agresywne owady, ale ponieważ nie żywią się krwią, atakują ludzi tylko wtedy, gdy czują, że dana osoba stanowi zagrożenie dla nich samych lub ich domu. Charakterystyczną cechą tej grupy jest obecność żądła - ostry, przypominający harpun wzrost na końcu brzucha. Pszczoła pozostawia ukłucie w ofierze podczas ugryzienia i umiera, wyrywając część swoich organów wewnętrznych. Wynika to z obecności odprysków na jej żądle - nie można go wyciągnąć. Osy, szerszenie i trzmiele mają nagie żądło, łatwo je usunąć z rany, więc jeden owad, jeśli był zły na falę swoich dłoni, może ugryźć kilka razy z rzędu.

Trucizna wymienionych owadów jest potencjalnie bardzo niebezpieczna - u 2% ofiar rozwija się wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy, który jest obarczony śmiercią. U wszystkich ludzi bez wyjątku ukąszenie pszczoły lub osy powoduje silny ból i obrzęk. Jeśli obrzęk utrzymuje się przez długi czas, nawet po zastosowaniu zimnego kompresu, należy zażyć lek przeciwalergiczny.

Blind and Gadfly

Są to duże muchy, pasożytujące na zwierzętach, ale czasami mogą atakować ludzi. Ugryzienie gadfly i gadfly jest bardzo bolesne, poza tym owad wstrzykuje toksynę i antykoagulant do rany, co zapobiega krzepnięciu krwi. Rana po ugryzieniu jest swędząca i nie goi się przez długi czas. Musi być traktowany środkiem antyseptycznym i zamknięty bandażem ochronnym. Jeśli ofiara wykazuje oznaki reakcji alergicznej, należy przyjąć lek przeciwhistaminowy.

Należy również pamiętać, że motyle są nosicielami wielu niebezpiecznych infekcji, a larwy gadżetów mogą teoretycznie rozwijać się w organizmie człowieka, takie przypadki zostały zarejestrowane. Dlatego, jeśli czerwona plama na nodze lub w innej części ciała po ataku owada boli przez długi czas, a ogólny stan zdrowia jest zakłócany, należy odwiedzić specjalistę chorób zakaźnych.

Mrówki

Większość tych wysoce zorganizowanych owadów nie wykazuje agresji wobec ludzi (nie będziemy tutaj omawiać gatunków egzotycznych), ale jeśli przypadkowo zaatakujesz ich mieszkanie, na przykład, relaksując się na łonie natury, mrówki mogą łatwo ugryźć się i cierpieć wcześniej całkowita liczba nóg. Czarne mrówki leśne są atakowane przez tłum, pokrywający skórę małymi czerwonymi plamami.

Podczas ugryzienia wstrzykują kwas mrówkowy do rany, co jest dość nieszkodliwe, ale może powodować gwałtowne reakcje u alergików. Ugryzione miejsce jest obrzęknięte, ból, pęcherze i swędzenie, gorączka i nudności mogą się rozpocząć. W takim przypadku wymagana jest terapia antyalergiczna. Zazwyczaj wystarcza odkażenie skóry i zastosowanie chłodnego kompresu.

Szczypce

Te małe owady ssące krew są najbardziej niebezpieczne pod względem zakażenia boreliozą i kleszczowym zapaleniem mózgu. Szczyt ataków przypada na wiosnę i jesień, kleszcze czekają na swoje ofiary w krzakach, w strefie leśno-parkowej, wzdłuż brzegów zbiorników. Czerwone plamy na nogach w wyniku ukąszenia kleszcza nie są rzadkością, zazwyczaj te owady po prostu pełzają pod spodniami. Ukrywając się w ubraniu, kleszcz przenika pod skórę i wstrzykuje silny środek znieczulający, dlatego udaje mu się pozostać niezauważonym przez ofiarę podczas karmienia (od godziny do tygodnia). Pełen krwiopijca odpada od samego ciała, chyba że jest to widoczne wcześniej.

Ukąszenie kleszcza wygląda jak mała czerwona plamka, pośrodku której wystaje brzuch sprawcy. Jeśli owad odłożył się na długi czas i zaczęła się reakcja alergiczna, wokół tego miejsca tworzy się dodatkowe czerwone halo. Po znalezieniu kleszcza nie powinieneś próbować go wydobyć, musisz przyjść na stację pogotowia lub na pogotowie, gdzie otrzymasz pomoc, przepisaną terapię profilaktyczną, porozmawiać o zasadach monitorowania zdrowia po ugryzieniu i wziąć kleszcza do analizy.

Wideo: 10 ukąszeń owadów, które muszą być w stanie rozpoznać:

Częstą przyczyną czerwonych plam na nogach jest oparzenie chemiczne lub termiczne. W tym przypadku ofiara odczuwa ostry silny ból, skóra staje się różowa, w tym miejscu może powstać pęcherzyk wypełniony żółtawym przezroczystym płynem, limfą. Przy oparzeniach wysokich stopni wszystko jest o wiele gorsze. Należy pamiętać o jednej rzeczy: jeśli wystąpiło oparzenie, konieczne jest zastosowanie suchego zimna na dotkniętym obszarze tak szybko, jak to możliwe, na przykład kawałek lodu lub zamrożony produkt zawinięty w kilka warstw czystej szmatki (najlepiej sterylnej gazy).

Nie ma potrzeby zalewania oparzenia zimną wodą, chyba że nie masz innego wyboru. Ponadto improwizowane „ludowe” środki, takie jak olej roślinny lub kwaśna śmietana, nie mogą być stosowane na ranę - pogorszysz tylko. Jeśli w domowej apteczce znajduje się pantenol, potraktuj oparzenie preparatem i przykryj go czystym opatrunkiem. Lepiej jest skonsultować się z lekarzem, ponieważ tylko specjalista może prawidłowo określić stopień uszkodzenia i wyznaczyć odpowiednią terapię!

Trądzik

W przeciwnym razie ta powszechna choroba nazywana jest „trądzikiem” i ma kilka przyczyn rozwoju: dziedziczność, zmiany hormonalne w organizmie, nadmierne pocenie się, łojotok i zaniedbanie higieny osobistej. Jeśli dana osoba ma trądzik na nogach, może to być wynikiem noszenia syntetycznych ubrań lub używania kosmetyków o niskiej jakości do kąpieli. Bezpośrednimi winowajcami trądziku są przedstawiciele mikroflory kokowej - z tego powodu rozwija się stan zapalny.

Czerwone plamki na stopach trądziku są uzupełnione białym lub żółtym trądzikiem, a wiele osób ma niebezpieczny zwyczaj ściskania ich brudnymi rękami. Ropienie powtarza się wiele razy i rozciąga się dalej. Kiedy wreszcie możliwe jest zatrzymanie procesu zapalnego i wyleczenie skóry, na nogach pojawia się hiperpigmentacja po zapaleniu, o której wspominaliśmy powyżej - ciemnienie skóry występuje w miejscu dawnych trądziku i czerwonych plam. Leczenie trądziku jest złożone, nawet korekta hormonalna może być wymagana.

Alergiczne zapalenie skóry

Choroba ta różni się od trądziku obecnością silnego świądu, jak również różnych objawów: od rozległego jednorodnego zaczerwienienia po małą erozję, pęcherzyki i guzki. W przeciwnym razie alergiczne zapalenie skóry nazywane jest kontaktem, ponieważ występuje, gdy skóra oddziałuje z zewnętrznym czynnikiem drażniącym, czy to odzieżowym, kosmetycznym, maścią leczniczą lub substancją chemiczną.

Reakcja zaczyna się od zaczerwienienia i świądu, a następnie pojawia się wysypka na skórze. Jeśli myjesz go brudnymi rękami, ropne zapalenie może się połączyć. Kluczem do skutecznego leczenia kontaktowego zapalenia skóry jest wczesne ustalenie alergenu i jego wykluczenie z użycia przez pacjenta, a także lokalne i zewnętrzne stosowanie leków przeciwhistaminowych i przeciwzapalnych.

Neurodermatitis

Jest to dziedziczna choroba neurogenno-alergiczna, która we współczesnej praktyce medycznej jest inaczej nazywana atopowym zapaleniem skóry i należy do grupy neuroalergomatozy, różnice między którymi są bardzo zamazane. Obraz kliniczny choroby to pojawienie się nieznośnie swędzących czerwonych plam na nogach, rękach i innych częściach ciała. Wysypka ma tendencję do płaczu i łuszczenia się, często powikłanego ropnym zapaleniem w wyniku infekcji drapaniem.

Neurodermitis charakteryzuje się okresami remisji i zaostrzeń, często w połączeniu z innymi formami alergii - zapaleniem spojówek, pyłkowicą, astmą. Nogi są ulubioną lokalizacją czerwonych plam z neurodermitem, zaczynają swędzić przed pojawieniem się wysypki, która czasami zlewa się w duże obszary i pokrywa się parchem. Z reguły jednak proces zaczyna się od pojawienia się jednego płatkowatego miejsca, składającego się z małej czerwonej wysypki i wyraźnie określonych granic. Leczenie neurodermitis jest bardzo złożone i złożone, obejmuje terapię antyhistaminową i hormonalną, specjalną dietę i fizjoterapię.

Łuszczyca

Strupy lipy lub łuszczyca to niezakaźna, przewlekła choroba skóry o charakterze autoimmunologicznym. Charakteryzuje się tworzeniem czerwonych plam wystających ponad powierzchnię skóry, często łączących się w jedną masę z chaotycznymi granicami. Na powierzchni tych plam powstają płytki o srebrno-białym lub szaro-żółtym kolorze, składające się z warstwy rogowej naskórka. Są bardzo suche, swędzące i łuszczące się.

Często pojawiają się czerwone plamy na nogach z łuszczycą - choroba przechwytuje przede wszystkim podkolanowe fałdy, biodra i pośladki, ale blaszki mogą pojawić się nawet na podeszwach. W łuszczycy kilka odmian choroba ma długi, trwały przebieg z licznymi okresami pogorszenia i poprawy. Zaostrzenie łuszczenia się może dosłownie wszystko, od stresu po zmiany klimatu. Leczenie łuszczycy jest złożone, bardzo trudne i wymaga cierpliwości.

Fotodermatoza

Innymi słowy, jest uczulony na światło słoneczne. Jeśli z jakiegoś powodu główne promieniowanie przeszło na otwarte obszary nóg, wówczas mogą się na nich pojawić czerwone plamy pokryte pęcherzykową wysypką w postaci oparzeń wybroczynowych. Te wysypki są bardziej podatne na zranienie niż swędzenie. Pojawiają się w ciągu kilku godzin i mogą pozostać na ciele do dwóch lub trzech dni.

Różnicowanie fotodermatozy od innych alergicznych zapaleń skóry jest dość trudne, ale jeśli wiesz, że żadne inne czynniki nie mogą wpływać na skórę, staraj się unikać bezpośredniego światła słonecznego, a jeśli wysypka ustąpi, oznacza to, że przyczyna została ustalona prawidłowo. Leczenie fotodermatozy polega na ochronie przed promieniowaniem ultrafioletowym i przyjmowaniem leków przeciwhistaminowych.

Pioderma

Przez ten ogólny termin rozumie się uszkodzenie skóry przez ropne ziarniaki. Istnieją osobno zarówno gronkowce jak i streptoderma, a także mieszana postać choroby - staphylostreptodermia. Cierpi z tego powodu, głównie małe dzieci, które dotykają spoconej skóry niemytymi rękami, swędzą brudnymi paznokciami, doznają drobnych obrażeń i zadrapań podczas zabaw na świeżym powietrzu na podwórku.

W przypadku gronkowców najbardziej charakterystyczne jest ropienie mieszków włosowych i gruczołów łojowych, a przy streptodermie na skórze pojawiają się pęcherze z błotnistą zawartością i czerwoną koroną (tzw. Fliksy), następnie pękają, pokrywają się żółtą skorupą i goją się. Ten proces można powtarzać wiele razy. Grupa powierzchownego ropnego zapalenia skóry jest inaczej nazywana liszajem, leczeniem przeciwbakteryjnym i wzmacniającym.

Toksykoderma

Choroba różni się od kontaktowego zapalenia skóry, omówionego powyżej, tym, że gdy toksykodermia alergen wchodzi do organizmu i przenika do krwi, a nie w kontakcie z ciałem. Objawy chorób są bardzo podobne: tworzą się bardzo swędzące czerwone plamy na nogach, rękach, twarzy i ciele. Są zazwyczaj małe, znajdują się blisko siebie i zajmują duże powierzchnie. Po porysowaniu wysypka jest często zakażona i objęta stanem zapalnym.

Większość epizodów toksykodermy występuje zgodnie z rodzajem ostrej reakcji alergicznej. Aby skutecznie leczyć chorobę, bardzo ważne jest określenie przyczyny i zapobieżenie ponownemu wejściu alergenu do ciała ofiary. Przeprowadzane są środki odtruwające, przepisywane są leki przeciwhistaminowe i maści hormonalne.

Wyprysk

Zbiorowe określenie określające kompleks objawów, a nie konkretną chorobę. Istnieje wiele rodzajów wyprysku - idiopatyczne, grzybicze, mikrobiologiczne, profesjonalne, łojotokowe, dzieci i tak dalej. Wszystkie mają wspólny objaw - charakter wysypki. Początkowo rozwija się rumień (zaczerwienienie skóry), a następnie dotknięty obszar jest pokryty drobnymi pęcherzykami z płynną zawartością. Te seropapule są otwierane przy najmniejszym uderzeniu, a na ich miejscu występuje erozja punktowa. Wysięk jest uwalniany, skóra staje się mokra, a następnie stopniowo wysycha, tworzy się ciągła cienka skorupa, która znika.

Różowe i czerwone plamy na nogach z egzemą są trudne do pomylenia z innymi dermatozami, tak jasnymi i charakterystycznymi dla ich obrazu klinicznego. Leczenie choroby zależy od etiologii - mogą być wymagane antybiotyki i leki przeciwgrzybicze. Jeśli chodzi o wyprysk prawdziwy lub idiopatyczny, podstawą terapii są leki przeciwhistaminowe i maści glikokortykosteroidowe.

Pokrzywka

Kolejny zbiorowy termin medyczny oznaczający różowe lub czerwone pęcherze, spuchnięte na skórze, jak po oparzeniu pokrzywą. Przydzielona pokrzywka ma charakter alergiczny, jako choroba niezależna, ponadto taka wysypka jest charakterystyczna dla niektórych dermatoz. Istnieje również autografizm - forma pokrzywki, gdy osoba ma pęcherze po trzymaniu na skórze, na przykład paznokciem.

Pokrzywka jest ostra i przewlekła, przebieg choroby zależy od przyczyny. Prawidłowe ustawienie alergenu może być bardzo trudne, biorąc pod uwagę wiele możliwych opcji, od żywności, kurzu domowego, a nawet zimnego. Osoby z przewlekłą pokrzywką wymagają dokładnej diagnozy za pomocą testów drapania skóry. Leczenie choroby polega na wyeliminowaniu podrażnienia, przyjmowaniu leków przeciwhistaminowych i stosowaniu maści zawierających hormony steroidowe.

Grzybica

Choroba jest spowodowana przez grzyby dermatofitowe dwóch głównych typów: są one przenoszone na ludzi z zakażonych ludzi lub zwierząt domowych po bliskim kontakcie. Jeśli winowajcą choroby jest Trichophyton, mów o trichophytia, jeśli Microsporum dotyczy mikrosporii. Ogniska grzybicy występują w całym ciele, w tym w skórze głowy, stopach, a nawet paznokciach. Na nogach, rękach i tułowiu tworzą się czerwone plamki w kształcie pierścienia, które czasami łączą się w rozległe obszary dotknięte, swędzenie i łuszczenie. Przed czaszką często obserwuje się łysienie.

Należy unikać rozczesywania obszarów ciała schwytanych przez porosty, ponieważ jest on obarczony dodatkowym zakażeniem bakteryjnym i ropieniem. Leczenie polega na spożyciu i miejscowym stosowaniu leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol, mikonazol, klotrimazol, mikoseptin, terbinafina itp.). Ważne jest również oczyszczenie mieszkania pacjenta i jego rzeczy osobistych, w przeciwnym razie nieuchronnie nastąpi ponowne zakażenie grzybami.

Roseola Giber (liszaj różowy)

Ta choroba o niepewnej etiologii - niektórzy eksperci obwiniają za alergie, inni za zakażenia kałowe lub wirusowe. Różowe porosty przeważnie osoby młode i w średnim wieku. Proces rozpoczyna się od pojawienia się „macierzyńskiej” tablicy - zaokrąglonego różowego płatkowatego miejsca o wyraźnych granicach. Roseola może mieć imponującą średnicę - do 5 cm, bardzo szybko otoczona jest przez inne mniejsze płytki.

Różowe plamki na nogach w przypadku porostu Zybra są częste, szczególnie podatne na tę dermatozę biodra i łydki, ale zmiana zazwyczaj przechodzi na nich z klatki piersiowej lub brzucha. Z czasem centralna część róży rozjaśnia się i żółknie, a jasna aureola pozostaje wzdłuż krawędzi, co nadaje plamom wygląd medalionów. Łagodna forma różowego porostu nie wymaga leczenia i ustępuje sama. W przypadku ciężkiego świądu pacjentowi podaje się maści hormonalne i leki przeciwalergiczne.

Czerwony liszaj płaski

Kolejna dermatoza o niejasnej naturze - nawet stres i czynnik dziedziczny należą do powodów. Liszaj ruber charakteryzuje się występowaniem wielu okrągłych plam o szkarłatnej lub czerwono-fioletowej barwie, ułożonych w grupy na ciele i kończynach. Grudki wznoszą się ponad powierzchnię skóry, mają średnicę kilku milimetrów, często łączą się w całkowitą masę, prawie nie łuszczą się, ale bardzo swędzą. Jeśli przyjrzysz się bliżej, zobaczysz zagłębienie w środku grudek, a ponadto mają charakterystyczny połysk wosku, który jest wyraźnie widoczny w oświetleniu bocznym.

Istnieje wiele odmian liszaja płaskiego, które mogą mieć dodatkowe objawy. Czasami plamy wcale nie pojawiają się na skórze, ale wyłącznie na błonach śluzowych. Jeśli podejrzewasz tę chorobę, powinieneś skontaktować się z wysoko wykwalifikowanym dermatologiem w celu diagnozy i leczenia. Terapia jest złożona, może obejmować przyjmowanie leków przeciwmalarycznych i usuwanie ognisk pozbawionych lasera.

Jest to ostra zakaźna dermatoza wywołana przez paciorkowce beta-hemolizujące z grupy A. Ulubioną lokalizacją róży są policzki i piszczel. Występuje rumieniowa postać choroby, gdy duże czerwone plamy pojawiają się na nogach lub twarzy, a pęcherzowa, gdy pęcherze z treścią surowiczą są dodatkowo tworzone na dotkniętym obszarze. Pierwotne róży często występują na twarzy i nawracają - na nogach. Kobiety z reguły cierpią z powodu starszego wieku.

Debiut choroby jest jasny - w trzecim lub piątym dniu po zakażeniu paciorkowcami obserwuje się wzrost temperatury, dreszcze, bóle ciała, osłabienie, nudności, ból głowy, obrzęk węzłów chłonnych. Maksymalnie po pół dnia pojawiają się objawy skórne - najpierw uczucie pieczenia i wyginający się ból, a następnie czerwona plama na dotkniętym obszarze, która może pokryć cały policzek lub goleń. Choroba przechodzi po jednym do dwóch tygodni, ewentualnie resztkowym złuszczeniu skóry i PVH. Strasznym powikłaniem róży stóp jest limfostaza, przeciwko której może rozwinąć się słoniowatość.

Parch

Jest to bardzo zaraźliwa choroba skóry wywołana przez roztocza o tej samej nazwie - mikroskopijny obligatoryjny pasożyt, który może spożywać ludzką keratynę. Roztocza świerzbu lub swędzenie przenikają pod górną warstwę skóry w ciągu zaledwie 15-20 minut, dochodzi do krycia, po którym samiec umiera, a samica tworzy kurs, w którym składa jaja, a z nich pojawiają się larwy. Cykl ten powtarza się wiele razy, pacjent cierpi na nieznośny świąd i nie może spać w nocy.

Pęcherzyki, strupowe ruchy i małe czerwone plamki na nogach ze świerzbem mogą pojawić się na pierwszym miejscu, jeśli źródło infekcji było tam. Na przykład noszono spodnie innej osoby lub bieliznę zakażoną kleszczem. Znacznie częściej pierwsze objawy świerzbu obserwuje się na nadgarstkach i dłoniach, w fałdach międzypalcowych (jeśli kleszcz przesunął się z mankietów) lub na tułowiu i biodrach (jeśli osoba spała w zainfekowanym łóżku). Miejscowe leczenie świerzbem jest bardzo proste i szybkie - za pomocą maści siarkowej, benzoesanu benzylu, Spregalu, Permetryny lub Invermektyny. Ale będzie bezużyteczny, jeśli cała rodzina nie będzie traktowana w tym samym czasie, a dom nie będzie poddawany zabiegom sanitarnym na dużą skalę.

Niebieskie i fioletowe plamy

Wady podobnych odcieni prawie na pewno mają charakter naczyniowy lub krwotoczny: albo naczynia rozszerzyły się, albo występuje zastój krwi, albo wystąpił krwotok podskórny. Przyjrzyjmy się głównym przyczynom fioletowych i niebieskich plam na nogach, zaczynając od najbardziej powszechnych i oczywistych diagnoz.

Krwiak

Przez ten termin rozumie się banalny siniak, który został uzyskany przez każdą osobę, zwłaszcza zawsze spieszącą i powolną. Czasami moment uderzenia w mebel lub inny mebel nie jest nawet pamiętany, dopiero po chwili zauważamy niebieską plamę na nodze, która następnie „rozkwita”, zmieniając odcień na fioletowy, fiołkowy, a wreszcie na zielonkawo-żółty.

Jak odróżnić krwiak od innych patologii? Po prostu - jest bolesny po naciśnięciu, nie swędzi ani nie łuszczy się, zwykle obserwuje się wokół niego obrzęk tkanek miękkich. Duże, rozległe krwiaki mogą powodować poważne cierpienie, często gromadzi się w nich duża ilość rozlanej krwi, którą należy usunąć przez nakłucie. Wniknięcie infekcji do jamy krwiaka jest obarczone bardzo niebezpiecznymi konsekwencjami, nawet gangreną. A z małym siniakiem na nodze możesz łatwo radzić sobie w domu - jeśli tylko uderzysz, przymocuj zimno do miejsca zranienia. Miejscowe leki przeciwzakrzepowe, na przykład maść z heparyną, ułatwiają resorpcję krwotoku.

Flaming nevus (plama wina)

Jest to molowy naczynek utworzony przez grupę rozszerzonych naczyń podskórnych. Plamę wina nazywa się tak ze względu na charakterystyczny kolor, ale jej odcienie mogą się różnić od fioletowego do ciemnego fioletu. Zazwyczaj defekt jest jedyny, ma dowolny kształt, nie unosi się ponad powierzchnię skóry, rozjaśnia po naciśnięciu, nie przeszkadza osobie. Płomienny nevus jest wrodzoną cechą, którą można zobaczyć nawet na ciele niemowlęcia. Z reguły w młodym wieku plamy wina wyglądają na lżejsze, a na starość ciemnieją. Zazwyczaj znajdują się na twarzy, ale mogą wpływać na każdy inny obszar.

Lecznicze metody płonącego nevusa są niemożliwe. Wraz z wiekiem plama wina zwiększa się wraz z osobą. Jeśli usterka jest bardzo niepokojąca, możesz ją usunąć za pomocą specjalnego lasera impulsowego. Zabieg jest bardzo skuteczny i pozwala całkowicie pozbyć się brzydkich czerwono-fioletowych plam na nodze lub nawet na twarzy, a korzystanie z tej technologii jest dopuszczalne od najmłodszych lat.

Telangiektazje

Tym terminem lekarze określają, co nazywaliśmy siatkami naczyniowymi lub gwiazdkami - to znaczy, rozszerzały podskórne naczynia włosowate o średnicy 0,5-1 mm, tworząc wzór podobny do „pająka” lub znajdujący się losowo. Teleangiektazje są wrodzone i nabyte, należą do objawów wielu chorób, ale czasami manifestują się same, tworząc kosmetyczną wadę.

Istnieją pajączki głównie na twarzy i skrzydłach nosa, a także na nogach, szczególnie często z tyłu ud i podudzi, bliżej stawów kolanowych. Kobiety po 40 roku życia często cierpią z powodu takich wad skóry, że przyjemne jest, że leczenie teleangiektazji nie jest trudne - łatwo je usunąć za pomocą skleroterapii i chirurgii laserowej.

Żylaki

Choroba charakteryzuje się przerzedzeniem ścian żylnych kończyn dolnych, rozszerzeniem światła naczyń krwionośnych, tworzeniem się zwojów i węzłów wystających przez skórę, a także ciężkością, pieczeniem i bólem nóg, zmęczeniem podczas chodzenia i skurczami nocnymi. Świąd wieczorny wskazuje na początek zmian troficznych. Żylaki są niebezpieczne ze względu na ich powikłania - zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepicę i zastój żylny. We wczesnych stadiach pacjenci są zaniepokojeni jedynie wadą kosmetyczną. Ale bez leczenia sytuacja nieuchronnie się pogorszy. Usuń węzły żylakowe mogą być tylko skuteczne, w tym celu należy skontaktować się z chirurgiem-flebologiem.

Aby ustalić, że przyczyną fioletowych i niebieskich plam na nogach jest właśnie żylaki, po prostu zgodnie z opisanymi objawami. Na tę chorobę cierpią głównie kobiety w tym wieku, zwłaszcza osoby z nadwagą. Ale musisz być ostrożny - czasami przy braku żylaków rozwija się zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych. Jest to bardzo niebezpieczny stan, który objawia się wyginającym się bólem, rozległą czerwoną lub niebieską plamką na nodze, silnym obrzękiem i miejscowym wzrostem temperatury. Jeśli nie pójdziesz na czas do lekarza, możesz stracić nogę.

Krwotoczne zapalenie naczyń

Choroba ta jest inaczej nazywana zespołem Schönleina-Genocha, plamica alergiczna lub reumatyczna. Krwotoczne zapalenie naczyń ma mieszaną, nie do końca ustaloną etiologię, głównie autoimmunologiczną. Zwykle występuje po ciężkiej infekcji. Dotknięte są tkanki łączne, w tym ściany naczyń krwionośnych i naczyń włosowatych, co prowadzi do licznych krwotoków podskórnych. Plamki nazywane są wybroczynami w postaci pasków - wibracji, małych plamek - wybroczyn, dużych plam - siniaków.

Choroba zaczyna się od pojawienia się czerwono-fioletowych plam na nogach, w okolicy kostki. Formacje te lekko wystają ponad powierzchnię skóry, nie bolą i nie swędzą. Czasami łączą się w całkowitą bezpostaciową masę i wystają ponad biodra i pośladki. Po kilku dniach plamy ciemnieją, stają się brązowe i stopniowo znikają. Przebieg krwotocznego zapalenia naczyń jest zwykle łagodny, ale występują także ciężkie postacie choroby, którym towarzyszy zespół stawowy, brzuszny i nerkowy - ich wynik jest nieprzewidywalny. Leczenie ogranicza się do przyjmowania leków przeciwpłytkowych, heparyny i kwasu nikotynowego, czasami przepisywanej plazmaferezy.

Choroba Shamberga

Hemosyderoza, choroba Shamberga lub przewlekła plamica pigmentowa to choroba o nieznanej etiologii, najprawdopodobniej autoimmunologiczna, dotykająca głównie mężczyzn w wieku dojrzałym. W wyniku zniszczenia podskórnych naczyń włosowatych pojawiają się liczne małe ciemne plamki na nogach, wybroczyny. Mogą mieć czerwonawy, brązowy lub brązowy odcień. Istnieją inne oznaki hemosyderozy: teleangiektazje (pajączki i gwiazdki), blaszki, guzki, a czasami kilka rodzajów zmian na raz.

Choroba Shamberga ma łagodny przebieg, cierpią tylko podskórne naczynia włosowate, krwawienie wewnętrzne nie rozwija się. Ciemne plamy na nogach z tą patologią nie przeszkadzają pacjentowi w żaden sposób - nie bolą ani nie swędzą, ale mogą zajmować duże powierzchnie, a tym samym stwarzać poważne niedogodności kosmetyczne. W tym przypadku wskazane jest leczenie hormonalne i przeciwzapalne, dieta hipoalergiczna oraz procedury oczyszczania krwi - hemosorpcja, plazmafereza.

Idiopatyczna (immunologiczna) plamica małopłytkowa

Inaczej nazywany zespołem Verlgofa lub pierwotną skazą krwotoczną. Przyczyny rozwoju choroby nie są do końca jasne, pacjenci cierpią na uporczywy niedobór zdrowych płytek krwi, najczęściej cierpią kobiety w średnim i dojrzałym wieku. Choroba charakteryzuje się spontanicznym wystąpieniem krwotoków podskórnych i krwotoków skórnych, jak w przypadku zapalenia naczyń opisanego powyżej.

Oprócz brązowych, purpurowych i niebieskich plam na nogach, czasem podobnych do normalnych krwiaków, pacjenci cierpią na krwawienia z nosa, dziąseł i macicy, bóle brzucha, krwiomocz, niedokrwistość z niedoboru żelaza, gorączkę i powiększoną śledzionę. Może wystąpić nagły krwotok siatkówki lub nawet mózg. Na wszelkie, nawet drobne uszkodzenia skóry, pozostają na niej siniaki, ale częściej występują bez przyczyny. Leczenie plamicy małopłytkowej jest złożone, bardzo złożone, sukces i rokowanie zależą od ciężkości choroby.

Wideo: Immunologiczna plamica małopłytkowa

Żółte i pomarańczowe plamy

Plamy takich odcieni z reguły mają charakter hormonalny lub autoimmunologiczny. Wśród prawdopodobnych diagnoz są rzadkie choroby o niepewnej etiologii i nieprawidłowym przebiegu procesów metabolicznych. Zanim przyjrzymy się im bardziej szczegółowo, przypominamy, że żółte plamki na nogach, zwłaszcza te zielonkawe, można wytłumaczyć krwiakiem lub inną patologią krwotoczną spośród tych opisanych w poprzedniej sekcji.

Choroba Addisona

Choroba endokrynologiczna, która wyraża się w przewlekłej niewydolności kory nadnerczy i hipokortyki. Pierwotna postać choroby rozwija się z powodu uszkodzenia przez nadnercza przez jakiekolwiek negatywne czynniki, a druga jest spowodowana faktem, że przedni płat przysadki mózgowej syntetyzuje niewielki hormon adrenokortykotropowy z jakiegoś powodu. Istnieje również forma jatrogenna, która powstaje w wyniku pęknięcia połączenia podwzgórze-przysadka-nadnercza w wyniku długotrwałego leczenia syntetycznymi kortykosteroidami.

Choroba charakteryzuje się szeregiem nieprzyjemnych objawów, w tym żółtobrązowych plam na nogach i innych obszarach ciała, zwanych „melasmami Addisona”. Ale te objawy z pewnością będą przeszkadzać pacjentowi, ponieważ przewlekłe zmęczenie, osłabienie, brak apetytu z ciągłym pragnieniem, hipoglikemią, depresją, drżeniem, parestezjami kończyn, brakiem miesiączki, impotencją i innymi konsekwencjami przewlekłego niedoboru kortyzolu będą się pojawiać. Leczenie choroby Addisona polega na hormonalnej terapii zastępczej.

Twardzina

Patologia autoimmunologiczna, która charakteryzuje się zapaleniem tkanek łącznych, upośledzonym mikrokrążeniem krwi i uogólnionym zwłóknieniem. Twardzina nazywana jest układową, ponieważ dosłownie wpływa na całe ciało: skórę, naczynia krwionośne, układ mięśniowo-szkieletowy i narządy wewnętrzne. Istnieje jednak również ograniczona forma choroby, kiedy pewne patogeny skóry, mięśni i kości są zaangażowane.

Jeśli mówimy o objawach skórnych, to w pierwszym stadium choroby pojawia się obrzęk rąk i stóp, któremu towarzyszy rumień i pastoznost. Następnie, gdy normalna tkanka łączna zostaje zastąpiona patologiczną, pojawiają się gęste, woskowate żółte plamy na nogach i ramionach, oddzielone od reszty ciała purpurową aureolą. W końcowym etapie dochodzi do zaniku naskórka - plamy stają się bezbarwne, suche i cienkie, jak bibuła, wydają się wpadać w skórę. W niektórych przypadkach umierają pojedyncze palce u rąk lub nóg. Leczenie twardziny jest objawowe, ma na celu złagodzenie dobrego samopoczucia i zahamowanie choroby, ale niestety nie można go zatrzymać lub całkowicie wyleczyć.

Mastocytoza

Rzadka choroba o nieznanej etiologii, istotą patogenezy jest naciekanie skóry i narządów wewnętrznych komórkami tucznymi. Istnieją trzy postacie kliniczne mastocytozy: skóra, układowa i złośliwa (białaczka z komórek tucznych). Mastocytoza skóry jest najczęstsza u dorosłych, jest bardziej prawdopodobne, że stanie się układowa, a u dzieci samoistnie się goi. Erytrodermiczny rodzaj mastocytozy skóry charakteryzuje się tworzeniem gęstych, zaokrąglonych żółto-brązowych lub pomarańczowych plam na nogach. Wady mają dobrze określone granice i swędzenie bardzo, są one zlokalizowane głównie w fałdach pośladkowych, pod kolanami, po wewnętrznej stronie ud i w kroczu, ale mogą poruszać się wyżej, na przykład, pod pachy.

Możliwe jest ustalenie, że plamy są manifestacją mastocytozy przez objaw Darya-Unna - jest to specyficzna reakcja na pocieranie chorych obszarów skóry. W rezultacie plamy natychmiast puchną jak pokrzywa i zostają pokryte małymi wodnistymi bąbelkami. Co więcej, z inną postacią mastocytozy skórnej - grudkowatej, gdy na nogach, ramionach i tułowiu są małe ciemne plamy, objaw Darya-Unna jest również wyraźnie zaznaczony, a przy postaci guzowatej prawie nie występuje. Leczenie mastocytozy jest złożone, złożone i długotrwałe, sukces zależy od rodzaju i ciężkości choroby.

Xanthomatosis

Wielokrotna ksantomatoza jest chorobą endokrynologiczną, w której cholesterol i cholestanol odkładają się pod najwyższą, zrogowaciałą warstwą skóry. W rezultacie powstają gęste, bezbolesne, okrągłe płytki od żółtawobiałego do pomarańczowego, wyraźnie odróżniające się i tworzące poważną wadę kosmetyczną. Najbardziej widoczne są ksantelazma - blaszki na dolnej i górnej powiece.

Ksantomy mogą występować na niemal każdej części ciała, w tym na dłoniach i stopach. Zaatakowane obszary nie swędzą ani nie łuszczą się. Żółte plamki na nogach w ksantomatozie są zwykle zlokalizowane w fałdach podkolanowych i podtypowych. Takie defekty mogą zniknąć same po przywróceniu normalnego metabolizmu. Leczenie choroby polega na regulacji metabolizmu i zmniejszeniu udziału frakcji lipidowych we krwi. Xanthomatosis jest częstym towarzyszem cukrzycy, którą omówimy później.

Wideo: Żyj świetnie! Xanthomas na skórze:

Miejsca na stopy z cukrzycą

Niewielkie defekty skóry występują u prawie wszystkich chorych na cukrzycę, wyraźne zmiany chorobowe - u około połowy, a im trudniej i dłużej postępuje choroba, tym większe ryzyko poważnych powikłań, takich jak wrzody troficzne i gangrena. Negatywne zmiany w skórze i tkankach miękkich u osób z cukrzycą są podyktowane przewlekłym nadmiarem glukozy we krwi i nagromadzeniem odpadów patologicznego metabolizmu.

Dermopatia cukrzycowa

Początkowo na zewnętrznych bocznych powierzchniach stóp lub na przednich częściach nóg pojawiają się małe owalne jasnobrązowe lub czerwonawe plamy o średnicy 0,5-1,5 cm, często symetryczne i tworzące się na obu nogach jednocześnie. Następnie plamy rosną, ciemnieją i często łączą się ze wspólnym obszarem dotkniętym chorobą, który charakteryzuje się suchością, łuszczeniem i świądem.

Jeśli polineuropatia jest związana z dermopatią cukrzycową, można również zaobserwować ból i pieczenie. Takie objawy najczęściej rozwijają się u mężczyzn w podeszłym wieku i chorych przez długi czas. Plamy cukrzycowe na nogach samoistnie znikają po kilku latach, ale mogą pojawić się ponownie.

Bańka

Prawdziwa autoimmunologiczna pęcherzyca stanowi tylko 1-1,5% całkowitej liczby dermatoz, to znaczy jest niezwykle rzadka, zagraża życiu i ma bardzo niekorzystne rokowanie. Na tle cukrzycy pierwszego typu możliwy jest rozwój pęcherzycy cukrzycowej, co przejawia się występowaniem byków o różnych rozmiarach, głównie na skórze kończyn dolnych.

Te pęcherzyki są wypełnione błotnistą żółtawą zawartością surowiczą, pękają, a na ich miejscu powstają bolesne powierzchnie rany, stale wilgotne i trudne do wyleczenia. Ważne jest, aby zapobiegać zakażeniom ran, wymagają starannej opieki.

Nekrobiosa lipoidów

Choroba jest konsekwencją naruszenia metabolizmu tłuszczów węglowodanowych i około 75% przypadków związanych z cukrzycą. Proces patologiczny rozpoczyna się od utworzenia jasnoróżowych lub czerwonych guzków otoczonych niebieskawą obwódką i posiadających żółto-szary karb w środku. Formacje te są zlokalizowane głównie na skórze kończyn dolnych, a mianowicie w okolicy nóg.

Z czasem poszczególne guzki łączą się w duże gęste płytki z charakterystycznym połyskiem wosku, jakby pokryte przezroczystą folią. W centrum są atroficzne i przypominają ogniska twardziny skóry, a na krawędziach mają brązową lub fioletową poduszkę lekko unoszącą się nad powierzchnią skóry. Kobiety z cukrzycą cierpią na nekrobiosę lipidową około 3 razy częściej niż mężczyźni. Choroba nie przechodzi samoistnie, jest bardzo trudna do wyleczenia i często powraca.

Ziarniniak pierścieniowy

Jest inaczej nazywany ziarniniakiem anularnym, ma niezidentyfikowaną etiologię i jest związany z kilkoma chorobami, w tym gruźlicą, sarkoidozą, reumatyzmem i cukrzycą. Patogeneza zaczyna się od pojawienia się gęstych, gładkich, błyszczących plam na nogach, ramionach, klatce piersiowej, brzuchu lub plecach. Formacje mogą być beżowe, różowe, czerwone lub fioletowe. Nie odklejają się ani nie drapią.

Po kilku miesiącach zaokrąglone grudki łączą się w ogólny konglomerat, jak tablica z nierównymi krawędziami, które mają jaśniejszy kolor niż część środkowa. Ziarniniak pierścieniowy może osiągnąć znaczne rozmiary - do 10 cm średnicy lub więcej. Leczenie takich plam na nogach cukrzycą jest ograniczone do utrzymania prawidłowego poziomu cukru we krwi i miejscowego stosowania kortykosteroidów w przypadku zapalenia i bólu ziarniniaków.

Wrzód troficzny

Jest to straszne powikłanie cukrzycy, głównie drugiego typu. Wrzód może powstawać w okolicy nogi (na przedniej lub bocznej powierzchni) lub na stopie (w obszarze stawów palców, na podeszwie). W przypadku drugiej opcji istnieje oddzielne określenie zbiorowe - „stopa cukrzycowa”. Dlaczego wrzody troficzne w cukrzycy? Po pierwsze, skóra nóg traci wrażliwość, a osoba nie zauważa drobnych skaleczeń i pęknięć przenikniętych przez infekcję. Po drugie, ze względu na zastój żylny, zaburzenia trofizmu i przewlekły niedobór tlenu w tkankach, początku ropnego zapalenia nie można zatrzymać w żaden sposób.

Tworzenie się owrzodzeń troficznych rozpoczyna się od pojawienia się gęstej, jasnej, błyszczącej wybrzuszenia, od środka którego wyróżnia się limfa, a następnie rana otwiera się i gnije do wewnątrz, czasami do samej kości. Zapalenie ma charakter bakteryjny i / lub grzybowy, w co czwartym przypadku kończy się gangreną i amputacją chorej kończyny. Powodem jest to, że wrzody troficzne nie goją się, niezależnie od tego, jak ostrożne jest leczenie.

Gangrena

Najbardziej niebezpieczne powikłanie cukrzycy jest zarejestrowane u około 15% osób starszych z długim i ciężkim przebiegiem choroby. Zgorzel cukrzycowa jest dwojakiego rodzaju: sucha i mokra. Pierwszy typ jest bardziej korzystny pod względem rokowania, ponieważ jego część kończyny dolnej (zwykle jeden lub kilka palców) po prostu staje się czarna i zmumifikowana, mogą nawet oddzielić się od ciała.

Produkty rozpadu tkanek wciąż przedostają się do krwiobiegu, ale nie w tak dużych ilościach, jak w mokrej gangrenie, co jest znacznie częstsze, zwłaszcza jeśli cukrzyca ma nadwagę. W tym przypadku czarne plamy na nogach nieustannie sączy się ogniskami gnicia, toksyny zatruwają ciało, powodują posocznicę i śmierć, jeśli dotknięta noga nie zostanie amputowana na czas.

Wideo: cukrzyca typu 2 i komplikacje nóg:

Plamy na depilacji

Usuwanie niechcianych włosów często powoduje podrażnienia, wysypki, czerwone plamy lub ciemne guzki, zwłaszcza jeśli skóra jest wrażliwa, technologia depilacji została naruszona, a konieczność późniejszej opieki została zignorowana. Przekonajmy się, jakie trudności może napotkać kobieta w dążeniu do doskonałej gładkości nóg, jak uniknąć typowych błędów lub pozbyć się istniejących wad.

Czerwone kropki

Najczęściej pojawiają się na nogach po depilacji w dwóch przypadkach:

Jego włosy były ogolone tępym ostrzem nad nieprzygotowaną, nierozdzieloną skórą. Aby osiągnąć wynik, konieczne było naciśnięcie brzytwy i kilkakrotne przytrzymanie jej w tym samym miejscu. W rezultacie, warstwa rogowa naskórka została odcięta w niektórych miejscach, a stamtąd krew, a czasem krew została uwolniona. Jeśli infekcja wniknie w rany, wszystko skończy się wraz z rozwojem zapalenia skóry - czerwone plamki na nogach będą swędzieć, odklejać się lub nawet pękać;

Depilacja była przeprowadzana za pomocą pasków woskowych lub elektrolizy dla skóry wrażliwej. Takim procedurom towarzyszy zgrubne ciągnięcie włosów z mieszków włosowych, co samo w sobie może prowadzić do zaczerwienienia i obrzęku. Zaniedbywanie obróbki końcowej skóry za pomocą specjalnych środków, pocieranie, szorowanie, zakładanie rajstop lub ciasnych syntetycznych spodni może pogorszyć problem.

Wrastające włosy

Czasami, zamiast czerwonych kropek, dziewczyny skarżą się na pojawienie się ciemnych, gęstych guzków - jest to skutek niewłaściwego użycia depilatora. Urządzenie uszkadza mieszki włosowe, ich usta są zabarwione i zwężone, włosy nie mogą się wydostać, dlatego zwijają się w pętlę i rosną w dowolnym kierunku pod skórą. Procesowi temu często towarzyszy świąd, a czasem bolesne mrowienie, a nawet ropienie. Nogi stają się szorstkie, pokryte drobnymi ciemnymi guzkami i wyglądają niezwykle nieestetycznie. Istnieje specjalny termin opisujący ten atak - „efekt stopy truskawkowej”.

Aby zapobiec wrastaniu włosów, konieczne jest ich usunięcie w jednym kierunku, przed wzrostem, utrzymywanie depilatora pod właściwym kątem i zamiatanie nóg. Nie można dowolnie obracać urządzeniem, a jeśli nie czujesz się komfortowo, aby dostać się do określonego obszaru, lepiej jest po prostu zmienić pozycję. Po zabiegu nie pocierać skóry, osuszyć czystym ręcznikiem i zastosować działanie antyseptyczne, kojące i regenerujące. Jeśli masz już wrastające włosy, możesz spróbować się ich pozbyć, parując i szorując, ale bądź cierpliwy: za pierwszym razem nie odniesiesz sukcesu.

Nie rysuj wrastających włosków igłą, nie wyciągaj pęsetą i nie ściskaj gwoździami - zrobisz to jeszcze gorzej, wrastanie się powtórzy lub pojawi się długa ciemna plama na nodze, która będzie musiała zostać wybielona. Lepiej od razu udać się do recepcji do dobrego kosmetologa.

Wideo: jak pozbyć się wrastających włosów po depilacji?

Co zrobić, jeśli plamy na nogach swędzą i łuszczą się?

Aby wyeliminować swędzenie, konieczne jest przyjęcie leku przeciwhistaminowego, np. Cetyryzyny, loratadyny lub Claritin. Istnieją skuteczne środki do stosowania zewnętrznego, które są dobre dla ukąszeń owadów i wszelkich dermatoz towarzyszących stanom zapalnym, łuszczeniu i świądowi - żel Fenistil, Bepanten Plus, La Cree, Triderm, Akriderm, Beloderm, Mezoderm, Elidel, Sinaflan, Nezulin, Advantan, Elohm, Baneotsin, Cap skóry, Radevit, Videsteem, Ecol, Gistan, Pantoderm, Boro Plus, Emolium.

Większość wymienionych maści, kremów, żeli i emulsji ma połączoną kompozycję - obejmuje składniki przeciwhistaminowe, bakteriobójcze, przeciwzapalne, przeciwgrzybicze, przeciwwirusowe, regenerujące lub hormonalne. Możesz dowiedzieć się więcej na ten temat w instrukcjach. Ale konieczne jest zrozumienie, że długotrwałe stosowanie takich leków bez recepty jest niezwykle niepożądane.

Jeśli plamy na stopach swędzą i łuszczą się z powodu infekcji grzybiczej, bakteryjnej lub wirusowej, a do leczenia używasz leków antyalergicznych lub hormonalnych, pogorszysz tylko - „zapomnij” o objawach, skomplikuj dalsze leczenie lub nawet zaostrz chorobę.

Lepiej jest odwiedzić dermatologa i pokazać mu swoje miejsca na nogach. Lekarz zdiagnozuje, określi dokładną przyczynę problemu i zaleci odpowiednią terapię. Nie musisz cierpieć, przechodząc przez aptekę w różnych maściach i mając nadzieję, że jeden z nich w końcu pomoże ci pozbyć się świądu i łuszczenia się.

Do jakiego lekarza leczyć plamami na nogach?

Jeśli przyjdziesz na wizytę u terapeuty rejonowego lub pediatry, na pewno się nie pomylisz, ponieważ lekarz ogólny ma wystarczające doświadczenie i wiedzę, aby postawić podstawową diagnozę. W razie potrzeby skieruje Cię do specjalisty: dermatowenerologa, alergologa-immunologa, hematologa, reumatologa, endokrynologa, hepatologa, ginekologa, specjalisty chorób zakaźnych, flebologa, onkologa, chirurga, kosmetologa - wybór jest bardzo szeroki i zależy od konkretnej choroby. Najważniejsze, co musisz zrobić, jeśli na nogach pojawiły się dziwne plamy - naprawdę zbierz się i podejdź do lekarza, a nie angażuj się w autodiagnozę. Uważaj i bądź zdrowy!

Autor artykułu: Kuzmina Vera Valerievna | Dietetyk, endokrynolog

Edukacja: Dyplom RSMU je. N. I. Pirogov, specjalność „Medycyna ogólna” (2004). Rezydencja w Moskiewskim Państwowym Uniwersytecie Medycznym i Stomatologii, dyplom w „Endokrynologii” (2006).

Publikacje O Leczeniu Żylaków

Polip w odbytnicy - czy to niebezpieczne? Objawy i usuwanie polipów

Polipy odbytnicze są jednym z najczęstszych łagodnych nabłonkowych formacji jelitowych. Jest to choroba bezobjawowa, która może powodować wiele problemów dla ludzkiego ciała, jeśli nie zostanie zdiagnozowana i leczona na czas.

Cechy phlebolithów: co to jest, przyczyny i objawy

Autor artykułu: Aleksandra Burguta, położnik-ginekolog, wyższe wykształcenie medyczne z dyplomem z medycyny ogólnej.Z tego artykułu dowiesz się, czym są phbolboli, dlaczego się pojawiają i czy potrzebują leczenia.